بخشی و نوازندهدوتار و خواننده موسیقی محلی شمال خراسان بود

بخشی و نوازندهدوتار و خواننده موسیقی محلی شمال خراسان بود.
حاج قربان در منطقه سرولایت قوچان به دنیا آمد. او زیر نظر پدرش کربلایی رمضان، که خود از دوتارنوازان مشهور شمال خراسان بود، نواختن دوتار را آموخت و بعد از مرگ پدرش از بخشی‌های شمال خراسان همچون خان‌محمد، عِوَض (عیوض) و غلامحسین تعلیم گرفت.
کودکی
حاج قربان در کودکی به همراه پدر روستای خود را به دلیل شغل پدر که آرایشگر(سلمان)بود به قصد شهر ترک کرد و در روستای علی آباد ساکن گردید. و به همین دلیل است که نام خانوادگی ایشان به دلیل شغل پدر سلیمانی نام گرفت.[۲]
حاج‌قربان به سه زبان ترکی، کردی و فارسی آواز می‌خواند.
وی در سال ۱۳۴۵ به دلیل توصیهٔ یکی از متشرعین، دست از موسیقی کشید؛ ولی در سال ۱۳۶۲، دوباره نواختن را آغاز کرد.[۳]
حاج قربان در کنسرت‌هایی در ایران و خارج از ایران شرکت کرد و یک آلبوم از آثار او منتشر شد. وی همچنین به کشورهای بسیاری مانند پرو، هلند، تونس، ترکیه، بلژیک، انگلستان، سوئیس، کلمبیا، اکوادور، پاناما، فرانسه و چند شهر آمریکا نیز سفر کرد.[۴]
از جمله افتخارات وی می‌توان به کسب مقام اول جشنوارهٔ موسیقی لیون فرانسه و همچنین احراز مقام ستارهٔ جشنوارهاوینیون فرانسه اشاره کرد[۵]. وی ده‌ها اجرای دوتارنوازی در کنسرت‌های موسیقی کشورهای اروپایی، آسیایی و امریکا داشت[۵].
حاج قربان در داخل کشور هم مقام‌های برتر جشنوارهٔ موسیقی فجر ایران بین سال‌های ۶۹ تا ۷۱ را به دست آورد و دوازده دورهٔ متوالی داور ثابت جشنواره‌های موسیقی مقامی کشور بود[۵]. همچنین وی نشان درجهٔ دو فرهنگ و هنر را نیز از محمد خاتمیرییس جمهور وقت، دریافت کرد.[۱]
او در آلبوم شب، سکوت، کویر با محمدرضا شجریان همکاری کرد.
درگذشت
حاج قربان در سال ۱۳۸۵، دوتار خود را به پسرش علیرضا سلیمانی هدیه داده با موسیقی وداع گفت.[۱] وی یک سال بعد درگذشت و در قوچان به خاک سپرده شد.[۶] [۶]