واکنش تو....
واکنش تو....
پلیس یک بار دیگر بلافاصله به یک مطلب در فضای مجازی واکنش نشان داد که خب این مطلب به شکل اتفاقی توسط محمد صادق کوشکی که از چهره‌های شاخص جریان انصار حزب الله و از نویسندگان شاخص روزنامه یالثارات است نوشته شده بود.
کوشکی در مورد خیابان طالقانی نوشته بود: در قلب تهران خیابانی است به نام برادران مظفر جنوبی (حدفاصل انقلاب و طالقانی) که این روز‌ها به پاتوق عصرگاهی برخی دختران و پسران همجنس‌باز و دارای انحرافات جنسی تبدیل شده است.
در این خیابان می‌توانید دختران جوانی را ببینید که در دسته‌های چند تایی و در کنار خیابان بدون روسری و با بلوز و شلوار تنگ و یقه‌های باز، سرخوشانه مشغول کشیدن سیگار‌های پر (حاوی حشیش و...) هستند؟ یا در بغل پسر‌ها و سر بر شانه‌های هم مشغول هستند. مشاهده رفتار‌ها و آرایش‌ها و پوشش‌های ویژه همجنس بازان در این خیابان ساده است، اما حضور پلیس در این خیابان تقریبا غیرممکن شده و پاسخ پلیس در تماس‌های متعدد با ۱۱۰ و ۱۹۷ صرفا این است که می‌آییم و نمی‌آیند.»
به هر حال این توصیفات برای خیابان طالقانی شگفت انگیز است و بعید است کسی از ساکنان خیابان طالقانی یا کارمندان ادارات متعدد این خیابان در ذهنش هم چنین توصیفی از خیابان طالقانی بگنجد؛ خیابان طالقانی محل استقرار وزارت نفت، وزارت جهاد سازندگی، ساختمان مرکزی بانک ملت، ساختمان استانداری تهران، سفارت سابق آمریکا که حالا به مرکز بسیج دانشجویی بدل شده است، کلانتری فلسطین، دانشگاه امیرکبیر، دانشگاه هنر، انتشارات سوره، سینما عصرجدید و چندین و چند مرکز دولتی و دانشگاهی دیگر است.
اما هر چه هست یالثارات و نویسندگانش همیشه به شکلی غلیظ به مسائل اخلاقی نگاه می‌کنند و معمولا پلیس را در موضع دفاعی قرار می‌دهند؛ کاری که مثلا گروه‌های اولترا رادیکال اصلاح طلب و سبز هم معمولا انجام می‌دهند و پلیس را به واکنش‌های ناگهانی وا می‌دارند.
پلیس یک بار دیگر بلافاصله به یک مطلب در فضای مجازی واکنش نشان داد که خب این مطلب به شکل اتفاقی توسط محمد صادق کوشکی که از چهره‌های شاخص جریان انصار حزب الله و از نویسندگان شاخص روزنامه یالثارات است نوشته شده بود.
کوشکی در مورد خیابان طالقانی نوشته بود: در قلب تهران خیابانی است به نام برادران مظفر جنوبی (حدفاصل انقلاب و طالقانی) که این روز‌ها به پاتوق عصرگاهی برخی دختران و پسران همجنس‌باز و دارای انحرافات جنسی تبدیل شده است.
در این خیابان می‌توانید دختران جوانی را ببینید که در دسته‌های چند تایی و در کنار خیابان بدون روسری و با بلوز و شلوار تنگ و یقه‌های باز، سرخوشانه مشغول کشیدن سیگار‌های پر (حاوی حشیش و...) هستند؟ یا در بغل پسر‌ها و سر بر شانه‌های هم مشغول هستند. مشاهده رفتار‌ها و آرایش‌ها و پوشش‌های ویژه همجنس بازان در این خیابان ساده است، اما حضور پلیس در این خیابان تقریبا غیرممکن شده و پاسخ پلیس در تماس‌های متعدد با ۱۱۰ و ۱۹۷ صرفا این است که می‌آییم و نمی‌آیند.»
به هر حال این توصیفات برای خیابان طالقانی شگفت انگیز است و بعید است کسی از ساکنان خیابان طالقانی یا کارمندان ادارات متعدد این خیابان در ذهنش هم چنین توصیفی از خیابان طالقانی بگنجد؛ خیابان طالقانی محل استقرار وزارت نفت، وزارت جهاد سازندگی، ساختمان مرکزی بانک ملت، ساختمان استانداری تهران، سفارت سابق آمریکا که حالا به مرکز بسیج دانشجویی بدل شده است، کلانتری فلسطین، دانشگاه امیرکبیر، دانشگاه هنر، انتشارات سوره، سینما عصرجدید و چندین و چند مرکز دولتی و دانشگاهی دیگر است.
اما هر چه هست یالثارات و نویسندگانش همیشه به شکلی غلیظ به مسائل اخلاقی نگاه می‌کنند و معمولا پلیس را در موضع دفاعی قرار می‌دهند؛ کاری که مثلا گروه‌های اولترا رادیکال اصلاح طلب و سبز هم معمولا انجام می‌دهند و پلیس را به واکنش‌های ناگهانی وا می‌دارند.
- ۱۸۱
- ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۷
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط