ازسکوتم مینویسم تا بدانی خسته ام،،،،،،،،،،

ازسکوتم مینویسم تا بدانی خسته ام،،،،،،،،،،
بی هوایت کنج پستوهای غم یخ بسته ام،،،

بی تو بی تابی دراین برزخ به جانم خیمه زد،
من هنوز این بغض را از رفتنت نشکسته ام،،،

با خیالت روزها را بی صدا سر می کنم،،،،،،،،،،
بی تو دارم بی کسی راتازه باورمیکنم،،،،،،،،،،،

از کلامم هرکسی شیدایی ام را خوانده است
یاد چشمانت مراازهرنگاهی رانده است،،،،،،،،،،

کاش بودی تا بهارم غرق بی رنگی نبود،،،،،،،،،
کاش در تقدیر ما دوری ودلتنگی نبود،،،،،،،،،،،،