با خارها راهش را میبندم: شباهت کرخیه(مخمسه) و بهائیت

امروز شما را با بازیگری آشنا می‌کنم که یکی از دیالوگ‌هایش این بود:«پنجاه و چهار بار از محله‌ی کرخ بغداد به حج رفتم که بیست سالش پیاده بوده!»
یکی دیگر از همبازی‌های او محمد بن سنان (از پیروان فرقه ضاله خطابیه)بود.
روایتی که این بازیگر از رفیقش نقل می‌کند دروغ بستن به امام رضا (علیه السلام) است. چرا که این بازیگر، فتنه‌ی مانویه و زط‌ها را (که با پشتوانه ابوالسرایا برپاشده بود) بعنوان سلطنت اهل بیت ذکر کرده است.
البته این بازیگر در ابتدا سعی می‌کرد خودش را خیلی مومن نشان دهد اما نقشه‌ی او نقش برآب بود: امام یازدهم ما، حضرت حسن الوارث المستخلفین(عليه السلام) درباره او هشدار دادند و فرمودند: «از اين صوفي رياکار و بازيگر پروا کنيد».
البته این خصوصیت بازیگری و ریاکاری را پیروان او نیز انجام می‌دادند. او فرقه‌ی مخمسه را بنا نهاد که بسیار عهدشکن بود. منصور حلاج (مدعی حلول) پیش از ادعای خود به فرقه‌ی مخمسه پیوسته بود. اين گروه در ظاهر افراطي و بسيار متعصب و در نهان پردسیسه و حقه‌باز بودند. سردسته‌ی کرخیه همین بازیگر خبیث یعنی″ احمد بن هلال عبرتائى كرخى″ بود.
این ابن هلال کرخی خبیث، مانند باب بهائیت، خود را بعنوان باب امام زمان (عجل الله فرجه الشریف)معرفی کرد. ریاکاری او در حدی بود که فریفتگان ریا و خودنمایی و دروغگویی او، وقتی توقیع امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) به دستشان رسید که فرمودند″او بازیگری دروغگو است″ نمی‌توانستند باور کنند.(این آسیب بسیار بزرگ و وخیم است که ما به جای قبول کردن سخن امام، فریفته‌ی ریاکاری و جانماز آب کشیدن یک مشرک و عهدشکن مثل کرخی بشویم.)
کرخی خودش را بجای باب جا زده بود، با سماجت بسيار، حقانیت ابواب امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را انکار می‌کرد و به هر وسیله‌ای می‌کوشید مردم را از راه درست منحرف کند. پس از مرگ وي توقيعي از طرف منجی عالم بشریت ( عليه السلام) به دست نائب ایشان″حسين بن روح″ صادر شد:«خداوند از ابن هلال نگذرد که بدون اجازه و رضايت ما، در کار ما مداخله و تنها به ميل خود عمل مي‌‌کرد؛ تا آنکه پروردگار با نفرين ما زندگي‌‌اش را به پایان رساند. ما در زمان حياتش نيز انحرافش را به خواص شيعيان خود اعلام کرديم. اين را به هر کس که درباره او مي‌‌پرسد، برسانيد. اگر شيعيان ما در آنچه افراد مورد اعتماد از ما نقل مي‌‌کنند، ترديد کنند؛ عذرشان خواسته نیست. (= بی‌اعتمادی قابل بخشش نیست) زيرا مي‌‌دانند ما اسرار خود را با آنان مي‌‌گوييم».
حالا باید دید فرقه‌ی ضاله‌ی کرخی چه شباهت‌هایی به بهائیت دارد:
هردوی این‌ها بر پایه‌ی دروغ، گمراهی، عهدشکنی و تغییر احکام الهی هستند یعنی همچنان که در بهائیت علیمحمد شیرازی و حسینعلی نوری خودشان را خدا و پیغمبر معرفی می‌کردند، مخمسه هم به دروغ گفتند که مصالح عالم بر عهده ی سلمان فارسی، مقداد، عمار، ابوذر و عمر بن امیه ی ضمری گذاشته شده است. تفاوتشان این است که رهبران بهائیت خودشان مبدا دروغ بودند اما در مخمسه، به دیگرانی که چنین ادعایی نداشتند دروغ بستند.
سپس مخمسه روی سلمان فارسی زوم کردند و برای او ابوابی قائل شدند که در اشکال مختلف در رهبران فرقه‌های ضاله‌ای همچون ابوالخطّاب، بیان، صائد، مغیره، حمزه، بزیع، سری و محمد بن بشیر پیدا شد.
پیروان کرخی مانند بهائیان می‌گفتند هر کسی که خدا و انبیاء را اینگونه اعتقاد داشته باشد، تمام تکالیف از او برداشته شده و محرمات(حتی ازدواج با محارم) برای او حلال است.
آنها تمام احکام را تأویل کرده و به تناسخ قائل بوده‌اند.
خب، برویم سراغ ریشه تا بدانیم سرمایه‌گذاری توسط چه کسانی انجام شده است؟!
محله‌ی کرخ(جایی که این فرقه در آن رشد کرد و ام السلاسل در آن پدیدار شد)، محله‌ای در غرب شهر بغداد امروزی و تیسفون که محل سکونت و فعالیت رهبران یهودی بود، حدوداً ۳۵ کیلومتری جنوب شرقی بغداد امروزی قرار داشت. فاصله دو نقطه تاریخی «کرخ» و «تیسفون» در آن دوران، کمتر از یک روز سفر با کاروان یا اسب محسوب می‌شد و نشان می‌دهد که کرخ و بغداد، درست در حاشیه حوزه نفوذ و فعالیت یکی از سه مرکز علمی مهم یهودیان به نام ماحوزا در حومه تیسفون قرار داشتند که محل سکونت رهبران یهودی بود.
آری کرخیه نیز همچون بهائیت توسط پول‌های یهود توسعه داده شد و در هر دوی آنها مفهوم باب به معنای راهی برای گمراه کردن مسلمانان محسوب می‌شود.
منابع:
محمدبن عمرکشي،رجال کشي؛
شيخ طوسي، کتاب الغيبة؛
عبدالکریم شهرستانی،الملل و النحل؛
فرهنگ فرق،شکور؛
مرکز مطالعات و پاسخ‌گویی به شبهات (حوزه‌های علمیه)
━━⊰طوبی لمن یری عکة⊱━━
#سنگی_برداشتم☝️
#مرگ_بر_اسرائیل✊
#نابودبادبهائیت☄️
#حیفادرآتش🔥