{معماری دوره ساسانی}

{معماری دوره ساسانی}



مراسم ترحیم, یادبود و معماری های سنگی：
 کمبود مشخص بناهای معماری مربوط به تدفین و ترحیم با آداب و رسوم دین زرتشتی توجیه می گردد. چرا که در دین زرتشت ممنوع بوده که مرده در معرض دید قرار بگیرد و استخوان های آن در محفظه های مربوط به استخوان نگهداری می شده است.(ممکن بوده نه لازم) (نام محفظه: آستودان). جایگاه سنگبری شده ی در معرض دید و محفظه های کوچکی که برای نگهداری استخوان ها به کار می رفته, به طور عمده در جنوب ایران علی الخصوص در حوالی استخر و بیشاپور , در جایی که یک سرداب بزرگ با مجسمه ای از شاپور اول به عنوان آرامگاه او قرار دارد, قابل شناسایی هستند. در متون مذهبی, استودان ها به عنوان سازه هایی ساده و بی آلایش توصیف می شوند. یکی از انواع آنها در برج و بارویی در شهر قم و برجی در نورآباد , توسط استخوان دفن شده, قابل ملاحظه است. به نظر می رسد که آرامگاه های بریده شده در صخره ها, در جزیره ی خارک متعلق به جوامع غیر زرتشتی باشند. برخی از بناهایی که مربوط به مواقع پیروزی یا جشن ها بوده اند, از طریق کتیبه هایشان کشف شده اند. بناهای دو ستونی تاثیر گرفته از سیرو- روم, در بیشاپور, به شاپور اول اختصاص دارد. بنای برج مانند پایکولی که مربوط به پیروزی نرسه علیه رقیبانش است, جهت برگزاری جشن ها استفاده می شده است. هنوز هیچ توجیه مشخصی برای " طاقِ گرا " که یک ایوان کوچک با یک طاق سیرو- رومی است و مربوط به اواخر دوره ساسانیان است و همچنین برای ساختمان ورودی ساده ای که در بیرون بیشاپور قرار گرفته است, وجود ندارد. طاق بستان یک سرداب مصنوعی ایوان مانند است که توسط عظمت ساختمانی اش با معماری رسمی ساسانیان و توسط تزییناتش با سنگ کاری های مرسوم ساسانیان پیوند می خورد. یادبودهای سنگی که تا حدی ناکامل مانده اند, مثل آنهایی که در بیستون یا هرسین هستند, به دوره های دیگر(غیر از ساسانیان) نسبت داده می شوند.




{مجله مانا}