چرخد زمان که یاد عزیزان مکن ولی

چرخد زمان که یاد عزیزان مکن ولی
عمر عزیز هم مگر از یاد می رود

روزی بهم رسیدن و روزی جدا شدن
دادی نرفته نوبت بیداد می رود

بر هر شکنج طرّه اش آویز چشم و دل
این سرو ناز بین که چه آزاد می رود

شهریار