بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
در اسلام عزیز، ابتدای به سلام مستحبّ است و پاسخ آن بر مخاطب واجب میباشد؛ بنابراین با عرض سلام به محضر ایشان، ارتباط مستقیمی بین شیعه و امامش برقرار می گردد؛ اما گمان نشود که ما می توانیم در امری مستحب، بر امام پیشی بگیریم و ایشان مجبور به انجام واجب شوند؛ بلکه نظر لطف و سلام ایشان همیشه متوجه ما میباشد، و ما گاهی متوجه و متذکر میگردیم و پاسخ میگوییم.
در مورد صلوات که دعایی مستجاب میباشد و هر دعای دیگری نیز همینطور است؛ مگر میشود شیعه برای سلامتی، شادی قلب و تعجیل در ظهور و قیام حضرتش دعا نماید، و ایشان شیعۀ دعاگوی خود را دعا ننمایند؟!
آیا برکات، آثار و فوایدی بیش از این انتظار داریم که وجود شریف امام زمان علیه السلام، که خلیفة الله، حجّت الله و ولیّ الله میباشند، برای ما دعا نمایند؟!
معرفت، محبّت و مودّت :
معرفت - در هر رویکردی، گام نخست در معرفت - شناخت میباشد؛ تا آدمی کسی یا چیزی را نشناسد، نه به آن توجه ارادی دارد - نه آن را دوست میدارد و به طرفش میرود - و نه از آن بدش میآید و دوری میجوید؛ اما پس از شناخت، به تناسب شناختش که درست باشد یا نادرست، کم باشد یا زیاد، اتخاذ مواضع مینماید؛ چنان که خدا، پیامبر اکرم و اهل بیت علیهم السلام را می شناسیم و دوست میداریم؛ و ابلیس لعین، سایر شیاطین جنّ و انس و دشمنان را نیز میشناسیم و از آنان تبری میجوییم.
محبّت پس از شناخت،در دل انسان نسبت به چیزها، امور و اشخاصی، حبّ ایجاد میشود و نسبت به مخالفان و دشمنان محبوب، یا موانع رسیدن به او، بُغض پیدا میکند؛ چنان که فرمود: اگر محبوب غایی کسی متاع دنیا باشد، هنگام شنیدن نام خداوند سبحان به وحدانیت، قلبش مشمئز می شود، اما قلوب اهل ایمان، مطمئن و محکم، بشاش و امیدوار میگردد: وَإِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَإِذَا ذُكِرَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ- هنگامی كه خداوند به يگانگی ياد میشود، دلهای كسانی كه به آخرت ايمان ندارند مشمئز و متنفر میگردد، اما هنگامی كه از غیر او محبوب های دیگرشان ديگر ياد میشود، آنان خوشحال میشوند!(سوره زمر آیه 45)
الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ - آنها كسانی هستند كه ايمان آوردهاند و دلهايشان به ياد خدا مطمئن و آرام است، آگاه باشيد با ياد خدا دلها آرامش میيابد!(سوره رعد آیه 28)(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
در اسلام عزیز، ابتدای به سلام مستحبّ است و پاسخ آن بر مخاطب واجب میباشد؛ بنابراین با عرض سلام به محضر ایشان، ارتباط مستقیمی بین شیعه و امامش برقرار می گردد؛ اما گمان نشود که ما می توانیم در امری مستحب، بر امام پیشی بگیریم و ایشان مجبور به انجام واجب شوند؛ بلکه نظر لطف و سلام ایشان همیشه متوجه ما میباشد، و ما گاهی متوجه و متذکر میگردیم و پاسخ میگوییم.
در مورد صلوات که دعایی مستجاب میباشد و هر دعای دیگری نیز همینطور است؛ مگر میشود شیعه برای سلامتی، شادی قلب و تعجیل در ظهور و قیام حضرتش دعا نماید، و ایشان شیعۀ دعاگوی خود را دعا ننمایند؟!
آیا برکات، آثار و فوایدی بیش از این انتظار داریم که وجود شریف امام زمان علیه السلام، که خلیفة الله، حجّت الله و ولیّ الله میباشند، برای ما دعا نمایند؟!
معرفت، محبّت و مودّت :
معرفت - در هر رویکردی، گام نخست در معرفت - شناخت میباشد؛ تا آدمی کسی یا چیزی را نشناسد، نه به آن توجه ارادی دارد - نه آن را دوست میدارد و به طرفش میرود - و نه از آن بدش میآید و دوری میجوید؛ اما پس از شناخت، به تناسب شناختش که درست باشد یا نادرست، کم باشد یا زیاد، اتخاذ مواضع مینماید؛ چنان که خدا، پیامبر اکرم و اهل بیت علیهم السلام را می شناسیم و دوست میداریم؛ و ابلیس لعین، سایر شیاطین جنّ و انس و دشمنان را نیز میشناسیم و از آنان تبری میجوییم.
محبّت پس از شناخت،در دل انسان نسبت به چیزها، امور و اشخاصی، حبّ ایجاد میشود و نسبت به مخالفان و دشمنان محبوب، یا موانع رسیدن به او، بُغض پیدا میکند؛ چنان که فرمود: اگر محبوب غایی کسی متاع دنیا باشد، هنگام شنیدن نام خداوند سبحان به وحدانیت، قلبش مشمئز می شود، اما قلوب اهل ایمان، مطمئن و محکم، بشاش و امیدوار میگردد: وَإِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَإِذَا ذُكِرَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ- هنگامی كه خداوند به يگانگی ياد میشود، دلهای كسانی كه به آخرت ايمان ندارند مشمئز و متنفر میگردد، اما هنگامی كه از غیر او محبوب های دیگرشان ديگر ياد میشود، آنان خوشحال میشوند!(سوره زمر آیه 45)
الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ - آنها كسانی هستند كه ايمان آوردهاند و دلهايشان به ياد خدا مطمئن و آرام است، آگاه باشيد با ياد خدا دلها آرامش میيابد!(سوره رعد آیه 28)(ادامه دارد...)
- ۳۰۱
- ۱۰ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط