بر حضر باش ک این راه پر از بیم وامید..

بر حضر باش ک این راه پر از بیم وامید..
دل پر خواهدو پای سبک ودست تَهی..
بر حضر باش ک فرقی نکند درصف حشر،
قد رنجور علف با تنه سرو سهی...

باتوام مرگ پس از زنده به گوری وجنون،
باتوام گوش بده حرف زیاد است هنوز..
آخرین برگ درختان لب جاده پوچ،
سینه تو سینه ی هو هو کش باد است هنوز..
آتش معرکه بالاست پی دود برو،
هرکجا حضرت دادار ک فرمود برو..
درپی گنگ ترین حلقه ی مفقود برو..
تو ک رفتی پی تاپ وتپش رود برو..
به قدم های اسیر لجنم فکر نکن،
من همین بیخ گذر،چشم به خون میبندم
وبه هر دشنه ک تهدید کند میخندم...
من به هر زنده ی ناچار نمیپیوندم...
من به دستان خودم گورخودم راکندم،
به پذیرایی و دفن وکفنم فکرنکن..