بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم

آقا جان سلام !

این روزها ، روزهای غربالگریست !
و من...
جزء خرده ریزهای جا مانده ام...

وقتی به تماشای زایران جد بزرگوارت از طریق رسانه ، می نشینم...
که از جای جای جهان پهناور ، خود را آماده ی عرض ادب به سالار شهدا (ع)کرده اند ...
و
با پای پیاده ، دل به دریای عشق و ارادت زده اند ،...
از خودم خجالت می کشم !

آقا جان !
فهمیدم که رفتن به بارگاه ارباب ، پای دل می طلبد و...
من ...
پای دلم ...

لنگ ... لنگ ... لنگ ... است !


سرتان سلامت آقا !
کاش آنقدر زنگار در دلم نبود !

کاش زنگارها نباشند !

صافی دل باشد !
و ...
عرض تسلیتی محض !
و ...
ارادتی خالصانه !

با کور سوی نوری غیر قابل عرض ، عرض می کنم ....
دوستتان دارم تسلیت آقا جان !

دستم را بگیرید ... تا... برخیزم !

زنگارها را بزدایم !

بندها را از پای دل بگسلم !
و...

می شود آقا ؟!!

می شود سال دیگر من هم همسفر عشق در مسیر عشاق ابا عبدالله (ع ) به هنگام اربعین باشم !


آقا جان !
سرتان سلامت !