با قرآن

با قرآن

سوره شعرا آیات ۲۱۰ تا ۲۱۳

وَ مَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّیَاطِینُ - وَ مَایَنبَغِی لَهُمْ وَ مَا یَسْتَطِیعُونَ - إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ -‏ فَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهاً آخَرَ فَتَکُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِینَ

⇦ و قرآن را شیطان‏ها نازل نکرده ‏اند - نه سزاوار آنان است (که شیاطین آن را نازل کنند) و نه قدرت بر این کار دارند - بی ‏شک آنها از شنیدن (اخبار آسمانی) برکنارند - پس (ای پیامبر!) با خدا معبود دیگری را نخوان که از عذاب شدگان خواهی شد

چند نکته کوتاه:

قداست وحی، از خباثت شیاطین دور است. «ما یَنبغی لهم»

هدف نهاییِ نزول قرآن، توحید است. «و ماتَنزّلت... فلاتَدعُ مع اللّه»

خداوند پیامبر را از شرک نهی میکند، تا ما بیاموزیم وگرنه پیامبر لحظه ‏ای به سراغ غیر خدا نرفت. (به در می‏گویند تا دیوار بشنود). «فلا تدعُ مع اللّه»

غیر خدا، هر چیز وهرکس باشد، قابل پرستش نیست.