.

.
.
دیگر ای ماه به قانون زمین شک دارم

به گل و رویش و باران پس از این شک دارم

من که یک شاخه ی کم جان گل تسلیمم

به درختان تنومند یقین شک دارم

به سر صوفی ِ با باده عجین مشکوکم

به دل عالم سجاده نشین شک دارم

هیچکس لکه ی تردید مرا پاک نکرد

اگر امروز به سرتا سر دین شک دارم

وحی آمد که:«تو از بند تنت آزادی»

چند روزیست به این روح امین شک دارم

تا تو را یافتم ای اصل یقین کور شدم

این دلم - ظاهر و باطن- توببین شک دارم؟

عاشقم بر تو و این نامه ی اعمال من است

به جهنم که به فردوس برین شک دارم
.
دیدگاه ها (۷)

تو چهره کامیل دقت کرد. این که چقد آروم و دوست داشتنی به نظر ...

من همیشه همه جا مشکوکمبه خودم یا به شما مشکوکماین چرا گفت بر...

مرز ؛ در #عقل و جنون باریک است ؛کفر و ایمان ؛ چه به هم نزدیک...

نازِ چشمانِ تو را شعر ڪنم در دلِ شبتا ڪہ مهتاب نَنازد بہ جم...

واژه ها...پیامبرانی دیگرند نشان به این نشان،که صاحب اعجازند...

دیدی دلم جام باده‌ست، اما لبی تر نکردیصدها غزل گفتم از تو، ب...

دو حبه قند توی فنجانِ گل گاوزبان می‌اندازم. قیافه ی هاشم آقا...

..یک روز می آیی که من دیگر دچارت نیستماز صبر ویرانم ولی چشم ...

می‌پرستِ ایجادم، نشئه‌ی ازل دارمهمچو دانه‌ی انگور، شیشه در ب...

من کجای دل تو جا دارم؟ ...بین مشتاقانت؟در هیاهوی گرفتارانت؟د...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط