ای آرزوی من، ز کجا باز جویمت

ای آرزوی من، ز کجا باز جویمت
تا همچو نِی نوازم و چون گل ببویمت

تا بنگری چه می‌کشم از دوری‌ات دمی
بگذار پا به دیده‌ی من تا بگویمت

در خون خویش غوطه‌ورم تا به کوی تو
تا چون قلم طریق محبت بپویمت

گفتی که منتهای امید تو چیست؟ آه
ای منتهای آرزوی من، چه گویمت؟

از هرچه هست در همه عالم تو را گزید
خاطر، اگر که از همه عالم بجویمت

در چشم من یکی ز رهِ مردمی در آی
تا گردِ ره به اشک، ز دامن بشویمت...