در آفرینش آدم چون نوبت به دل رسید، خدای گل آدم را با ملاط

در آفرینش آدم چون نوبت به دل رسید، خدای گل آدم را با ملاط بهشت درهم آمیخت. به آب ابدی سرشت و به آفتاب سیصد و شصت نظر پروراند. در گل دل پدید آورد. در دل چندین شور و فتنه حاصل کرد.

پس به آرامی گویی که چون کار به آن پایه رسیده که صاحب خانه در خانه خود گنجی پنهان کند، خدای صندوقچه دل را در جای مقرر خود استوار ساخت. آن گاه فرمود آن گوهری را آورند که در خزانه غیب از نظر خازنان ملکوتی نهان داشته بود و خزانه داریش را به خداوندی خویش کرده بود.

آن گوهر که هیچ خزانه لایق نگهداریش نبود جز خدای، گوهر محبت و عشق بود، که خدای در صدف معرفت تعبیه کرده بود و هیچ یک را به تنهایی استحقاق خزانه داری آن گوهر نیافته بود.

اکنون خزانگی آن را به دل آدم می داد که به آفتاب نظر پرورده بود. فقط جان آدم را شایسته آن دانسته بود. جانی که هزار سال از پرتو جلال خدای پرورش یافته بود...

اینهم گزیده ای از کتاب آدم و حوا... خداوند آدم رو با این حساسیت ساخته.. البته منظورم از نظر فیزیکی نیست! از نظر معنوی و اونوقت ما انسانها... زندگی بعضی آدمها که اسم خودشونو انسان می گذارند شرم آوره... این روزها بیشتر از همیشه دیدم که دوستی رو انسانیت رو شرف و آبرو رو به راحتی فقط برای یک پست، پست هم نه یک عنوان می فروشند! یکی از این آدمها محبوب همه است همه فکر می کنند از اون مهربونتر و با شخصیت تر پیدا نمی شه! جالبه که بگم این آدمها که دوستی و محبت رو که نه انسانیت خودشونو به حراج گذاشته بودند به ظاهر آدمهای متشخص و تحصیل کرده و... هستند!!!! البته فقط به ظاهر! می دونید فکر می کنم کاش حداقل این دوستی و انسانیت رو اینقدر بهش ارزش می دادند که مثقال مثقال بفروشند نه کیلو کیلو و یا شاید کانتینر کانتینر!!! جای تاسف داره.... اگه با چشم خودم نمی دیدم شاید شک می کردم. یعنی دنیا واقعا ارزش له کردن محبت، عشق، دوستی و از همه مهمتر انسانیت رو داره؟؟؟؟

اینبار به جز من برای این آدمها هم دعا کنید! چند روز پیش دوستی بهم گفت:هر روز صبح دعا کن خداوند همه آدمها رو به راه راست هدایت کنه! به دوستهات هم بگو چون این جمله انرژی مثبت میده حالا منهم به شما گفتم..

خدایا همه انسانها رو به راه راست هدایت فرما...

پایدار باشید...