شـب تاریک  مـرا  شـوق سحـر داشــته باش

شـب تاریک  مـرا  شـوق سحـر داشــته باش
یکشب از لطف براین کوچه گذرداشـته باش

روزگاری است که عـالم به سرم گشته خراب
بر من خسـته ی بیچــاره نـظـر داشــته باش

گفتـه بـودم که دلم در گــرو عـشـق تو بــود
غـیر از این بـود، بیا،  فکـر دگر داشــته باش

بــا کلام  دل و جــان بـر مـن ســودا زده دل
از لب لعل خـودت شهد و شـکر داشـته باش

درد هجران تو  و این شب پر وهـم و جنون
برکه ی خشـک مرا قـرص قـمر داشــته باش

بـاغ  آفـت  زده ام  در دل صحــرای  فـــراق
چون بهاران دلت  شـور و شرر داشتـه باش

بــر  دل غــم  زده ی عــاشـق ســودا زده ات
مثل یک شاخه ی نو رسته ثمـر داشـته باش

در هـوای تـو دلم  وه چـه خـطـرها کـه نکـرد
گوشه ی چشم بر این پاره جگر داشـته باش💜