تنهایی من است که تکثیر می شود

تنهایی من است که تکثیر می شود
گاهی برای داشتنت , دیر می شود

یوسف درون چاه و زلیخای باورم
در خوابهای گم شده زنجیر می شود

گاوی تمام باور من را جویده است
تا خشک سال عاطفه تعبیر می شود

باید قبول کرد که قحطی عشق نیز
جایی که نیستی تو فراگیر می شود

حتا , درخت , پنجره, این آسمان و شب
با رفتن و ندیدن تو پیر می شود


یک زن کنار پنجره تنها نشسته است
تسلیم بی وفایی تقدیر می شود..