چه زود بزرگ شدیم!!!

چه زود بزرگ شدیم!!!


بچه بودیم راحت دلمون نمی شکست؛
بزرگ شدیم خیلی آسون دلمون می شکنه!


بچه بودیم آرزومون بزرگ شدن بود؛ 
بزرگ که شدیم حسرت برگشتن به بچگی رو داریم! 


بچه که بودیم قضاوت نمی کردیم، همه یکسان بودند؛
بزرگ که شدیم قضاوت های درست و غلط باعث شد که
اندازه دوست داشتنمون تغییر کرد!
کاش هنوزم همه رو به اندازه همون بچگی 10 تا دوست داشتیم!


بچه که بودیم اگه با کسی دعوا می کردیم یک ساعت بعد 
یادمون می رفت؛ 
بزرگ که شدیم گاهی دعواهامون سال ها یادمون میمونه و 
آشتی نمی کنیم!


بچه که بودیم گاهی با یه تیکه نخ سرگرم می شدیم؛ 
بزرگ که شدیم حتی 100 تا کلاف نخ هم سرگرممون نمی کنه!

بچه که بودیم بزرگترین آرزومون داشتن یک چیز کوچیک بود؛
بزرگ که شدیم کوچکترین آرزومون داشتن بزرگترین چیزهاست!


بچه بودیم درد دلها رو به ناله ای می گفتیم همه می فهمیدند؛
بزرگ شدیم درد دل رو به صد زبان می گیم... هیچ کس نمی فهمه!

بچه که بودیم تو بازی هامون همه اش ادای بزرگترها رو در می آوردیم؛
بزرگ که شدیم همه اش تو خیالمون بر می گردیم به بچگی!


بچه که بودیم بچه بودیم؛
بزرگ که شدیم بزرگ که نشدیم هیچ، دیگه همون بچه هم نیستیم !


ای کاش بزرگیمون هم با همون صفت های خوب و پاک بچگی
ادامه می یافت ...!