‍ دل دادمت اما تو مرا یار نبودی

‍ دل دادمت اما تو مرا یار نبودی
ویران شده پس دادی و معمار نبودی

من بال و پرت دادم و بودم به کنارت
هنگامه ی غم رفتی و یکبار نبودی

هنگام سحر ماه شبم بودی و افسوس
دل خوش به نگاهت ، دَم افطار نبودی

عاشق شدم و درد کشیدم زِ فراقت
افسوس که معشوقه و دلدار نبودی

دل خون شد و یکبار غمش را تو ز احسان
آرام نکردی و خریدار نبودی

گفتی که دلت جایِ دگر خانه گُزیده
بیمار غمم کردی و بیمار نبودی

پروانه شدم دورِ تو چرخیدم و اما
مست دگری بودی و هشیار نبودی