سفیر کبیر Grand Ambassador
پارت ۱۶۳
با وجودیکه انرژی زیادی برای این کار مصرف کرده بودم اما هیچ مشکلی برایم ایجاد نشده بود. سه طلسم روشنایی پرقدرت دیگر هم اجرا کردم. سپس با احتیاط چند بار پایم را روی سطح یخ فشار دادم تا از ضخامت آن مطمئن بشم نمیدانستم که باید به کدام سمت حرکت کنم؛ حتی بررسی تکه سنگی هم که روی آن قرار داشتم هم هیچ کمکی به من نکرد. آخر سر هم مجبور شدم به حس ششم جادوگریام اعتماد کنم و مسیری را برای حرکت انتخاب کنم
حساب زمان از دستم در رفته بود. مدتی میشد که روی سطح یخ زده آب حرکت می کردم و چند بار تصمیم گرفته بودم تا برگردم اما نظرم عوض شده بود باید میفهمیدم که تا چه مدت زمانی طول خواهد کشید تا به انتهای غار برسم. البته اگر آن تکه سنگ را در مرکز غار در نظر میگرفتیم دیگر خسته شده بودم تا اینکه از دور درخشش آرام و کم نوری توجه من را جلب کرد چند بار پلک زدم شاید خیالاتی شده بودم اما وقتی دوباره آن درخشش را دیدم با شتاب بیشتری حرکت کردم شاید بالاخره گوی دوم را پیدا کرده بودم. به نظر میرسید سرانجام به انتهای غار رسیده باشم
در انتهای غار دیواری در مقابلم قرار داشت که سنگهای سیاه آن در تاریکی اطراف گم بودند. روی آن کتیبه ای قرار داشت که با نور مرموز و سبز رنگی میدرخشید بیشتر جلو رفتم نمیتوانستم از طلسم برای روشن کردن اطرافم استفاده کنم از این میترسیدم که مورد هجوم آن حشره ها قرار بگیرم برای همین مجبور بودم با یک نور اندک نوشته ها را بخوانم
اما باز هم قادر به خواندن کتیبه نبودم بیشتر دقت ،کردم بلکه شاید میتوانستم این نوشته ها را بخوانم برای مدتی به نوشته ها نگاه میکردم و هر چقدر بیشتر به حروف روی آن نگاه میکردم کلمات بیشتری در ذهنم جان می گرفتند طوریکه در کمتر از یک ربع من این توانایی را به دست آوردم که تمام متن را بخوانم یکی از قدرت های سفیران این بود که میتوانستند به هر نوع زبانی حرف بزنند و بخوانند.
شاید به طور رسمی سفیر نشده بودم اما من هم یک سری قدرتهایی داشتم که به آرامی در حال شکوفایی بودند. دوباره به نوشته های حکاکی شده روی سنگها نگاه کردم شاید این نوشته ها کمکی برای پیدا کردن گوی به من بودند.
«در هفتصد و هفتاد و هفتمین سال از هفتمین دوره میانی از زمان سقوط سیزده ارباب
حکومت شیطان با دزدیده شدن گوی حیات دنیای الفها آغاز گشت
جنگی هولناک و خانمان سوز در شهر افسانه ای ،الفها گرینلند رخ داد. هفت سپاه پادشاهی در مقابل اولین فرزند از قسم خوردگان به شیطان قرار گرفتند دروازه ای تاریک (سیاه) مابین دنیای سیاه و گرینلند گشوده شد که از آن اولین فرزند شیطان به همراه سیزده سپاه از سیزده دنیای موازی با دنیای سیاه قدم به گرینلند گذاشتند. جنگی عظیم میان دو سپاه در گرفت که در آن سومین پایتخت از هفت پایتخت افسانه ای گرینلند به طور کامل نابود شد به فرمان پادشاه الفها برای نجات سرزمین گرین لند، فرستاده ای به جانب نگهبان دروازه های مرگ روان شد که توسط هفت الف مقدس پشتیبانی و حفاظت میشد هفت الف از هفت خانواده ای که نگهبان دروازه های مرگ با آنها پیمان بسته بود.
در حالیکه فرستاده به سوی دورازه های مرگ میرفت شهرهای گرینلند یکی پس از دیگری سقوط می.کردند سه گونه از نه نژاد الفها در این فاصله از بین رفتند و زمانیکه ارتش شیطان به دروازه های شهر آتالیس ،رسید نگهبان مرگ سوار بر اژدهای سرخ بر بالای دروازه های آتالیس ظاهر گشت یاران نگهبان مرگ ارتشی متشکل از نادیدنیها بی هیچ رحمی سیزده ارتش قدرتمند دنیای شیاطین را در هم کوبیدند. در آن زمان با کشته شدن اولین فرزند به دست نگهبان ،مرگ اولین جنگ به پایان رسید.
با وجودیکه انرژی زیادی برای این کار مصرف کرده بودم اما هیچ مشکلی برایم ایجاد نشده بود. سه طلسم روشنایی پرقدرت دیگر هم اجرا کردم. سپس با احتیاط چند بار پایم را روی سطح یخ فشار دادم تا از ضخامت آن مطمئن بشم نمیدانستم که باید به کدام سمت حرکت کنم؛ حتی بررسی تکه سنگی هم که روی آن قرار داشتم هم هیچ کمکی به من نکرد. آخر سر هم مجبور شدم به حس ششم جادوگریام اعتماد کنم و مسیری را برای حرکت انتخاب کنم
حساب زمان از دستم در رفته بود. مدتی میشد که روی سطح یخ زده آب حرکت می کردم و چند بار تصمیم گرفته بودم تا برگردم اما نظرم عوض شده بود باید میفهمیدم که تا چه مدت زمانی طول خواهد کشید تا به انتهای غار برسم. البته اگر آن تکه سنگ را در مرکز غار در نظر میگرفتیم دیگر خسته شده بودم تا اینکه از دور درخشش آرام و کم نوری توجه من را جلب کرد چند بار پلک زدم شاید خیالاتی شده بودم اما وقتی دوباره آن درخشش را دیدم با شتاب بیشتری حرکت کردم شاید بالاخره گوی دوم را پیدا کرده بودم. به نظر میرسید سرانجام به انتهای غار رسیده باشم
در انتهای غار دیواری در مقابلم قرار داشت که سنگهای سیاه آن در تاریکی اطراف گم بودند. روی آن کتیبه ای قرار داشت که با نور مرموز و سبز رنگی میدرخشید بیشتر جلو رفتم نمیتوانستم از طلسم برای روشن کردن اطرافم استفاده کنم از این میترسیدم که مورد هجوم آن حشره ها قرار بگیرم برای همین مجبور بودم با یک نور اندک نوشته ها را بخوانم
اما باز هم قادر به خواندن کتیبه نبودم بیشتر دقت ،کردم بلکه شاید میتوانستم این نوشته ها را بخوانم برای مدتی به نوشته ها نگاه میکردم و هر چقدر بیشتر به حروف روی آن نگاه میکردم کلمات بیشتری در ذهنم جان می گرفتند طوریکه در کمتر از یک ربع من این توانایی را به دست آوردم که تمام متن را بخوانم یکی از قدرت های سفیران این بود که میتوانستند به هر نوع زبانی حرف بزنند و بخوانند.
شاید به طور رسمی سفیر نشده بودم اما من هم یک سری قدرتهایی داشتم که به آرامی در حال شکوفایی بودند. دوباره به نوشته های حکاکی شده روی سنگها نگاه کردم شاید این نوشته ها کمکی برای پیدا کردن گوی به من بودند.
«در هفتصد و هفتاد و هفتمین سال از هفتمین دوره میانی از زمان سقوط سیزده ارباب
حکومت شیطان با دزدیده شدن گوی حیات دنیای الفها آغاز گشت
جنگی هولناک و خانمان سوز در شهر افسانه ای ،الفها گرینلند رخ داد. هفت سپاه پادشاهی در مقابل اولین فرزند از قسم خوردگان به شیطان قرار گرفتند دروازه ای تاریک (سیاه) مابین دنیای سیاه و گرینلند گشوده شد که از آن اولین فرزند شیطان به همراه سیزده سپاه از سیزده دنیای موازی با دنیای سیاه قدم به گرینلند گذاشتند. جنگی عظیم میان دو سپاه در گرفت که در آن سومین پایتخت از هفت پایتخت افسانه ای گرینلند به طور کامل نابود شد به فرمان پادشاه الفها برای نجات سرزمین گرین لند، فرستاده ای به جانب نگهبان دروازه های مرگ روان شد که توسط هفت الف مقدس پشتیبانی و حفاظت میشد هفت الف از هفت خانواده ای که نگهبان دروازه های مرگ با آنها پیمان بسته بود.
در حالیکه فرستاده به سوی دورازه های مرگ میرفت شهرهای گرینلند یکی پس از دیگری سقوط می.کردند سه گونه از نه نژاد الفها در این فاصله از بین رفتند و زمانیکه ارتش شیطان به دروازه های شهر آتالیس ،رسید نگهبان مرگ سوار بر اژدهای سرخ بر بالای دروازه های آتالیس ظاهر گشت یاران نگهبان مرگ ارتشی متشکل از نادیدنیها بی هیچ رحمی سیزده ارتش قدرتمند دنیای شیاطین را در هم کوبیدند. در آن زمان با کشته شدن اولین فرزند به دست نگهبان ،مرگ اولین جنگ به پایان رسید.
- ۲.۹k
- ۱۰ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط