خسته ام...

خسته ام...

ازصبوری خسته ام...

از فریادهایی که در گلویم خفه ماند...

از اشک هایی که قاه قاه خنده شد...

واز حرف هایی که زنده به گور گشت در
گورستان دلم

آسان نیست درپس خنده های مصنوعی
گریه های دلت را ،

در بی پناهیت در پشت هزاران دروغ پنهان کنی...

این روزها معنی را از زندگی حذف کرده ام...

بدون تو برایم فرقی نمیکند روزهایم را چگونه قربانی کنم.