خسته ام...

خسته ام...

از صبوری خسته ام...

از فریادهایی که در گلویم خفه ماند...

از اشک هایی که قاه قاه خنده شد...

و از حرف هایی که زنده به گور گشت در گورستان دلم...

آسان نیست ..
در پس خنده های مصنوعی ،

گریه های دلت را ،
در بی پناهیت در پشت هزاران دروغ پنهان کنی . . .


این روزها...،

معنی را از زندگی حذف کرده ام ...

برایم فرق نمی کند روزهایم را چگونه قربانی کنم....!


خوب نیستم همین!!!