به رسم ادب سلام

به رسم ادب سلام؛
ماه شعبان...ماه زیبایی ها..ماه عرفان...ماه رسول الله(ص)...ماه دوستی ها و آشتی ها... روزهای انتظارش...ساعت های اَسْتَغْفِرُاللهُ وَ اَسْئلُهُ التَّوبَة اش... دقیقه های عاشقی...لحظه های دلدادگی بر آستان حضرت دوست...صلوات شعبانه ... مناجاتش...تمام شد. رفت تا سال دیگه، معلوم نیست سال دیگه باشیم و این ماه رو درک کنیم یا نه.
خدایا شکر اینجا هم هوای بنده هات رو داری. شعبان میره...بهترش میاد...اما هر کدومش صفای خاص خودشو داره.
 
خدایا دلم برای شعبان و همه ی زیبایی هاش تنگ میشه...دلم برای صلوات شعبانیه تنگ میشه:
 

«...اَلّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحمَّدٍ،وَاعْمُر قَلْبی بِطاعَتِک،وَلاتُخْزِنی بِمَعْصیَتِک»
"...خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد و قلب مرا به طاعتت پرنور و معمور ساز و مرا به عصیان خود رسوا و خوار مگردان."
خدایا! دلتنگ مناجات شعبانیه میشم...دلتنگ همه ی فرازهاش :
«...وَ تَعْلَمَ ما فی نَفْسی.....تو میدانی چه در دل دارم...»
«...اِلهی اِنْ حَرَمْتَنی...معبودا اگر تو مرا محروم کنی...»
«...فَلَهَا الْوَیْلُ اِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَهْا...وای بر او اگر تو اش نیامرزی...»
«...الهی تو پوشیدی بر من گناهانی را در دنیا و بسّر پوشی آنها نیازمندترم به تو در آخرت...»
«...فاقْبَلْ عُذْری...عذرم بپذیر....اِلهی لاتَرُدُّ حاجَتی...معبودا رد مکن حاجتم...»
«...اِلهی لَوْاَرَدْتَ هَوٰانی لَم تَهْدِنی...معبودا اگر مرا خوار میخواستی رهم ننمودی...»
«...الهی  حمد از آن توست همیشه تا ابد و سرمد...»
« اِلهی وَ...اِنْ اَدْخَلْتَنی النَّارَ اَعْلَمْتُ اَهْلَها اَنّی اُحِبُّکَ...معبودا اگر مرا به آتش بری اعلام کنم به اهل آن که من دوستت داشتم.»