بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول:
آیا انحرافات و اعوجاجات عملی گناه هستند، اما انحرافات و گمراهی‌های اعتقادی که ریشه‌ عمل می‌ باشند گناه نیستند؟!
آیا عدم تبعیت از امام حق گناه نیست؟ کسی که نمی‌شناسد و باور ندارد، چگونه ممکن است که از او پیروی نماید؟! مشکل مسلمانانی چون صفینی‌ها، خوارج، کوفیان و ...،همین نشناختن و باور نداشتن امام حق بود که منتج به تبعیت از امامان باطل عصر خویش گردید.
گناه یعنی چه و چیست؟! آیا مثلاً کسی نماز های یومیه را به جای نیاورد، گناه کرده است، ولی کسی که نماز را به جای می‌آورد، ولی اصلاً نمی‌داند که نماز چیست؟ چه می‌ گوید؟ در محضر چه مقامی ایستاده است؟ و سپس از آن نماز حفاظت نمی‌کند و گناه نکرده است؟! آیا کسی که دروغ بگوید، گناه کرده است، ولی کسی که عمرش را به غفلت سرکرده است، گناهی مرتکب نگردیده است؟!
هم عقل حکم می‌کند، هم در وحی تصریح شده است و هم هر کسی از بد و خوب می‌داند که ظلم بد است!حالا ظلم چیست و مصادیقش کدام است؟!مثلا فقط کشتار مردمان ظلم است یا عدم رعایت حقوق دیگران، ولو در رانندگی نیز ظلم است؟! خداوند متعال می‌ فرماید: بدترین ظلم، تهمت و افترا بستن به خداوند متعال است و مرتکب آن، ظالم‌ترین می‌باشد:
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُ أَلَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوًى لِلْكَافِرِينَ - و كيست ‏ستمكارتر از آن كس كه بر خدا دروغ بندد يا چون حق به سوى او آيد آن را تكذيب كند آيا جاى كافران در جهنم نيست.(سوره عنکبوت آیه 68)
حال اگر کسی حجت خدا را باور نکند، یعنی به او افترا می‌بندد که تو چنین حجتی برای ما قرار نداده‌ای، ما را بی امام رها کرده‌ای! آیا اینها افترا نیست؟!(ادامه دارد...)