بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت چهارم :
از این‌رو، نه تنها هنگام دعا، بلکه در هر امری، هر حرکتی و هر عبادتی، به امام علیه السلام توسل می‌جوییم.
شک و تردید :گاهی دعا کننده شک و تردید دارد که آیا دعایش به اجابت می‌رسد یا خیر؟ چنین شکی منطقی است، چرا که نمی‌داند درآینده چه اتفاقاتی رخ خواهد داد - خیرش در چیست - آیا موانعی وجود دارد یا خیر؟
اما، گاهی شیطان از راه جهل و تکبر آدمی وارد می‌شود و او را وسوسه می‌ کند که نسبت به شنیده شدن دعایش از سوی حق تعالی و پذیرفتن توسلش از سوی امام شک و تردید نماید! می‌پرسد: آیا او مرا نیز می‌بیند - صدای مرا نیز می‌ شنود - محلی به من میگذارد -آیا روزی دستم را می‌گیرد یعنی تا کنون نگرفته؟! اینها همه شک و تردید به ساحت مقدس خداوند سبحان و اهل عصمت علیهم السلام می‌باشد که البته افترا و تکذیب صریح آیات و روایات نیز می‌باشند و افترا زننده را از ظالم‌ترین‌ها قرار می‌دهد!و بدیهی است که تردید کننده، نباید زیاد انتظار توجه و اجابت داشته باشد.
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُوَ يُدْعَى إِلَى الْإِسْلَامِ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ‌ - و ستمکارتر از کسی که بر خدا دروغ می‌بندد، در حالی که به اسلام دعوت می‌شود کیست؟! و خدا مردم ستمکار را هدایت نمی‌کند.(سوره صف آیه 7)
بنابراین، مؤمن با اطمینان و یقین به فضل پروردگار و عنایت امام زمان علیه السلام، و با خلوص و نیز با امید به اجابت، به دعا و توسل خود ادامه می‌دهد، و البته در رفع موانع مادی و معنوی و تحقق اجابت نیز می‌کوشد.(پایان)