حواستان به آدمهای آرامِ زندگیتان باشد!

حواستان به آدمهای آرامِ زندگیتان باشد!
آدمهایی که از صبح تا شب هزار بار خودخوری می‌کنند که مبادا با یک حال و احوالپرسیِ ساده، مزاحمِ کارتان شوند!
آدمهایی که وقتی تنهاترین هستید، فرقِ بینِ "ترک کردن" و "درک کردن" را تشخیص می‌دهند.
آدمهایی که "دمِ دستی" نیستند،
که یک روز با شما،
یک روز با دوستِ شما،
و یک روز با دهها نفر مثلِ شما باشند!
آدمهایی که شما را برای پرُ کردن جای ِخالی نمی‌خواهند.
بیشترین انتظارشان، چند دقیقه وقت ِ خالی‌ست که برایشان کنار بگذاری،
تا کنارت بنشینند و یادآوری کنند یک نفر هست که به بودنت نیاز دارد...
قدر آدمهای آرامِ زندگیتان را بدانید
قبل از آنکه ناگهانی رفتنشان،
شما را به آشوبی همیشگی بکشاند!