شاعر میگه: “برخیز و مخور غم جهان گذران” ولی همینکه پا میش

شاعر میگه: “برخیز و مخور غم جهان گذران” ولی همینکه پا میشی میگه: “بنشین و دمی به شادمانی گذران” کلا گرفتن مارو...!!!