تمامیّت‌خواهی، یا توتالیتاریسم (به فرانسوی: totalitarisme

تمامیّت‌خواهی، یا توتالیتاریسم (به فرانسوی: totalitarisme) اصطلاحی در علوم سیاسی و توصیف‌گر نوعی از حکومت است که معمولاً دارای این شش خصوصیّت می‌باشد: یک ایدئولوژی کلّی، یک سیستم تک حزبی متعهّد به آن ایدئولوژی کلّی که معمولاً توسط یک نفر رهبری می‌شود، دارای پلیس مخفی گسترده، انحصار در سلاح‌های مورد استفاده، انحصار وسایل ارتباط جمعی، انحصار اقتصادی که ممکن است لزوماً و به طور مستقیم توسّط حزب صورت نگیرد.[۱]

این نوع حکومتی به نوبه خود به گونه‌های مختلفی تقسیم می‌شود که از جمله می‌توان به خودکامگی، استبداد، جبّاریّت، حکومت مطلقه، یکّه سالاری و... اشاره نمود. نمونه‌هایی چون نازیسم، فاشیسم، مائوئیسم، لنینیسم و... در حقیقت زیرگونه‌های این گونه‌های حکومتی می‌باشند.
علایم تشخیص یک حکومت توتالیتر[۴]
1 ..بسته شدن روزنامه‌های منتقد حکومت
2 . وجود سانسور شدید در تمام ابعاد، از جمله اطّلاعات، رسانه‌ها، مطبوعات و کتب
3 . زندانی شدن افرادی که از حکومت انتقاد می‌کنند
4 . پناهندگان سیاسی فراوان در کشورهای دیگر
5 . اقتصاد دولت مدار
6 . وجود رهبری مقتدر و اغلب کاریزماتیک در راس حکومت
7 . شخصیت پرستی (کیش شخصیت)
8 . وجود ایدئولوژی فراگیر رسمی و حکومتی که همه چیز با آن سنجیده می‌شود
9 . سرکوب شدن حقوق اقلیّت‌های سیاسی، مذهبی، قومی
10 . قرار داشتن انحصار رسانه‌های فراگیر، از جمله رادیو و تلویزیون، در اختیار دولت
11 . دولتی بودن تمام نظام‌های ارتباطی، از جمله پست، تلفن و اینترنت
12 . مقدّس شماری آرمان‌های رسمی حاکمیّت
13 . برخورد سختگیرانه و بی‌رحمانه با مخالفان حکومت
14 . محدود شدن آزادی‌های فردی، به ویژه آزادی بیان