پارت ۲۹
انگار متوجه سنگینی نگاهم شد نگاهشو به راهنما داد ،
راهنما : البته داستان های زیادی درباره این دو نماد وجود داره بعضی ها میگن این دو اخرین محافظ هایی بودن که در نبرد وجود داشتن
ههوون با تعجب گفت: یعنی تا آخرین لحظه جنگیدن؟
راهنما سری تکون داد ،طبق بعضی روایتها بله اما هیچکس نمیدونه واقعاً چه اتفاقی براشون افتاده.
همون لحظه صدای آرین از پشت سرم بلند شد: پس چرا هیچکس دربارهشون اطلاعات دقیقی نداره؟
راهنما لبخند محوی زد.
شاید چون بعضی رازها قرار نبوده هیچوقت آشکار بشن.
هنوز حرفش تموم نشده بود که صدای عجیبی از میان جمعیت بلند شد. همه ناخودآگاه به سمت دیوار برگشتیم.
برای یک لحظه نور کمرنگی روی نماد ماه و خورشید افتاد اما این بار نور از بیرون نبود. انگار چیزی از داخل سنگ میدرخشید.
چند نفر با تعجب جلو رفتن.
قلبم تندتر میزد نمیدونستم چرا اما حس میکردم این اتفاق به من مربوطه.
صدای ههوون رو کنار گوشم شنیدم: یونا... تو هم دیدی؟
قبل از اینکه جواب بدم صدای تهیون از پشت سرم بلند شد: از دیوار فاصله بگیرین.
برگشتم. برای اولین بار بود که صدای تهیون رو اینقدر جدی میشنیدم.
نگاهش هنوز روی نماد بود.
با شنیدن صدای تهیون چند نفر از دانشآموزها عقب رفتن. اما من هنوز نمیتونستم چشم از نماد بردارم.
نور کم رنگی از میان خطوط سنگی عبور کرد ، عجیبتر از همه اینکه هر بار نگاهم روی هلال ماه میافتاد نور هم بیشتر میشد.
آروم زیر لب گفتم: این دیگه چیه...؟
ههوون دستم رو گرفت : یونا بیا عقب. شنیدی چی گفت؟
خواستم جوابش رو بدم اما درست همون لحظه احساس عجیبی وجودم رو فرا گرفت همون حس آشنایی که شب قبل از پشت پنجره تجربه کرده بودم.
نگاهم رو از نماد گرفتم و به دستهام خیره شدم.
نور ضعیفی میان انگشتهام لرزید.
با وحشت دستم رو عقب کشیدم نور برای لحظهای محو شد، اما قبل از اینکه فرصت کنم چیزی بگم صدای ههوون بلند شد: یونا... دستتت ..
با تعجب به دستهام نگاه کردم هیچ اثری از اون نور نبود.
چی شد ؟
راهنما : البته داستان های زیادی درباره این دو نماد وجود داره بعضی ها میگن این دو اخرین محافظ هایی بودن که در نبرد وجود داشتن
ههوون با تعجب گفت: یعنی تا آخرین لحظه جنگیدن؟
راهنما سری تکون داد ،طبق بعضی روایتها بله اما هیچکس نمیدونه واقعاً چه اتفاقی براشون افتاده.
همون لحظه صدای آرین از پشت سرم بلند شد: پس چرا هیچکس دربارهشون اطلاعات دقیقی نداره؟
راهنما لبخند محوی زد.
شاید چون بعضی رازها قرار نبوده هیچوقت آشکار بشن.
هنوز حرفش تموم نشده بود که صدای عجیبی از میان جمعیت بلند شد. همه ناخودآگاه به سمت دیوار برگشتیم.
برای یک لحظه نور کمرنگی روی نماد ماه و خورشید افتاد اما این بار نور از بیرون نبود. انگار چیزی از داخل سنگ میدرخشید.
چند نفر با تعجب جلو رفتن.
قلبم تندتر میزد نمیدونستم چرا اما حس میکردم این اتفاق به من مربوطه.
صدای ههوون رو کنار گوشم شنیدم: یونا... تو هم دیدی؟
قبل از اینکه جواب بدم صدای تهیون از پشت سرم بلند شد: از دیوار فاصله بگیرین.
برگشتم. برای اولین بار بود که صدای تهیون رو اینقدر جدی میشنیدم.
نگاهش هنوز روی نماد بود.
با شنیدن صدای تهیون چند نفر از دانشآموزها عقب رفتن. اما من هنوز نمیتونستم چشم از نماد بردارم.
نور کم رنگی از میان خطوط سنگی عبور کرد ، عجیبتر از همه اینکه هر بار نگاهم روی هلال ماه میافتاد نور هم بیشتر میشد.
آروم زیر لب گفتم: این دیگه چیه...؟
ههوون دستم رو گرفت : یونا بیا عقب. شنیدی چی گفت؟
خواستم جوابش رو بدم اما درست همون لحظه احساس عجیبی وجودم رو فرا گرفت همون حس آشنایی که شب قبل از پشت پنجره تجربه کرده بودم.
نگاهم رو از نماد گرفتم و به دستهام خیره شدم.
نور ضعیفی میان انگشتهام لرزید.
با وحشت دستم رو عقب کشیدم نور برای لحظهای محو شد، اما قبل از اینکه فرصت کنم چیزی بگم صدای ههوون بلند شد: یونا... دستتت ..
با تعجب به دستهام نگاه کردم هیچ اثری از اون نور نبود.
چی شد ؟
- ۴۲
- ۲۶ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط