🥀 شیطان من
🥀 شیطان من
پارت ۹ | قرارداد خونین
هتل رویال – ساعت ۹ شب
دو هی با تعجب به گو وون نگاه کرد.
دو هی: چه قراردادی؟ چرا هیچوقت دربارهاش بهم نگفتی؟
گو وون: دو هی، الان وقت این حرفها نیست.
سو یون با خونسردی خندید.
سو یون: چرا بهش نمیگی؟ میترسی بفهمه چه بهایی برای قدرتت پرداخت کردی؟
گو وون با عصبانیت گفت:
گو وون: سو یون، آخرین باره بهت هشدار میدم.
دو هی: من منتظر توضیحم، گو وون.
سو یون از جایش بلند شد و به دو هی نزدیک شد.
سو یون: سالها پیش، گو وون قراردادی بست که بهش قدرت میداد. اما هر قراردادی یه بهایی داره. اون قول داده بود هیچوقت عاشق یک انسان نشه.
دو هی با ناباوری به گو وون نگاه کرد.
دو هی: این حقیقت داره؟
گو وون سکوت کرد.
سو یون ادامه داد:
سو یون: حالا که تو وارد زندگیش شدی، اون قرارداد داره از بین میره.
دو هی آرام پرسید:
دو هی: و اگه قرارداد از بین بره چی میشه؟
گو وون بالاخره حرف زد.
گو وون: ممکنه تمام قدرتهام رو از دست بدم.
سو یون لبخند زد.
سو یون: فقط قدرتش نیست که از دست میده، دو هی...
گو وون ناگهان دست دو هی را گرفت.
گو وون: کافیه! از اینجا میریم.
داخل ماشین – ساعت ۱۰ شب
دو هی تمام مسیر سکوت کرده بود.
گو وون: چیزی نمیگی؟
دو هی: چرا بهم نگفتی؟
گو وون: چون نمیخواستم درگیر گذشته من بشی.
دو هی: تو حق نداری به جای من تصمیم بگیری!
گو وون ماشین را متوقف کرد.
گو وون: دو هی، من هزاران سال بدون اینکه چیزی برام مهم باشه زندگی کردم. ولی حالا برای اولین بار یه نفر هست که نمیخوام از دستش بدم.
دو هی به او نگاه کرد.
دو هی: پس چرا همیشه وانمود میکنی برات مهم نیستم؟
گو وون آرام گفت:
گو وون: چون اعتراف به این موضوع برای من از هر چیزی سختتره.
دو هی لبخند تلخی زد.
دو هی: شاید دیر شده باشه، گو وون...
همان شب – عمارت گو وون
گو وون وارد اتاقش شد. روی میز یک پاکت مشکی قرار داشت.
آن را باز کرد.
داخل پاکت نوشته شده بود:
«اگر میخواهی قرارداد حفظ شود، باید دو هی را برای همیشه از زندگیات خارج کنی.»
گو وون کاغذ را مچاله کرد.
در همین لحظه تلفنش زنگ خورد.
صدای مرد ناشناس:
مرد: انتخابت چیه، ارباب؟ قدرتت یا دختری که عاشقش شدی؟
گو وون با صدایی سرد جواب داد:
گو وون: این بار هیچ قراردادی نمیتونه منو مجبور به انتخاب کنه.
اما وقتی تماس قطع شد، متوجه شد که پشت پنجره اتاق، سو یون ایستاده است...
پایان پارت ۹ 🖤🥀
پارت ۹ | قرارداد خونین
هتل رویال – ساعت ۹ شب
دو هی با تعجب به گو وون نگاه کرد.
دو هی: چه قراردادی؟ چرا هیچوقت دربارهاش بهم نگفتی؟
گو وون: دو هی، الان وقت این حرفها نیست.
سو یون با خونسردی خندید.
سو یون: چرا بهش نمیگی؟ میترسی بفهمه چه بهایی برای قدرتت پرداخت کردی؟
گو وون با عصبانیت گفت:
گو وون: سو یون، آخرین باره بهت هشدار میدم.
دو هی: من منتظر توضیحم، گو وون.
سو یون از جایش بلند شد و به دو هی نزدیک شد.
سو یون: سالها پیش، گو وون قراردادی بست که بهش قدرت میداد. اما هر قراردادی یه بهایی داره. اون قول داده بود هیچوقت عاشق یک انسان نشه.
دو هی با ناباوری به گو وون نگاه کرد.
دو هی: این حقیقت داره؟
گو وون سکوت کرد.
سو یون ادامه داد:
سو یون: حالا که تو وارد زندگیش شدی، اون قرارداد داره از بین میره.
دو هی آرام پرسید:
دو هی: و اگه قرارداد از بین بره چی میشه؟
گو وون بالاخره حرف زد.
گو وون: ممکنه تمام قدرتهام رو از دست بدم.
سو یون لبخند زد.
سو یون: فقط قدرتش نیست که از دست میده، دو هی...
گو وون ناگهان دست دو هی را گرفت.
گو وون: کافیه! از اینجا میریم.
داخل ماشین – ساعت ۱۰ شب
دو هی تمام مسیر سکوت کرده بود.
گو وون: چیزی نمیگی؟
دو هی: چرا بهم نگفتی؟
گو وون: چون نمیخواستم درگیر گذشته من بشی.
دو هی: تو حق نداری به جای من تصمیم بگیری!
گو وون ماشین را متوقف کرد.
گو وون: دو هی، من هزاران سال بدون اینکه چیزی برام مهم باشه زندگی کردم. ولی حالا برای اولین بار یه نفر هست که نمیخوام از دستش بدم.
دو هی به او نگاه کرد.
دو هی: پس چرا همیشه وانمود میکنی برات مهم نیستم؟
گو وون آرام گفت:
گو وون: چون اعتراف به این موضوع برای من از هر چیزی سختتره.
دو هی لبخند تلخی زد.
دو هی: شاید دیر شده باشه، گو وون...
همان شب – عمارت گو وون
گو وون وارد اتاقش شد. روی میز یک پاکت مشکی قرار داشت.
آن را باز کرد.
داخل پاکت نوشته شده بود:
«اگر میخواهی قرارداد حفظ شود، باید دو هی را برای همیشه از زندگیات خارج کنی.»
گو وون کاغذ را مچاله کرد.
در همین لحظه تلفنش زنگ خورد.
صدای مرد ناشناس:
مرد: انتخابت چیه، ارباب؟ قدرتت یا دختری که عاشقش شدی؟
گو وون با صدایی سرد جواب داد:
گو وون: این بار هیچ قراردادی نمیتونه منو مجبور به انتخاب کنه.
اما وقتی تماس قطع شد، متوجه شد که پشت پنجره اتاق، سو یون ایستاده است...
پایان پارت ۹ 🖤🥀
- ۸۶
- ۲۳ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط