زیاده،ولی بخونین،قشنگه...

زیاده،ولی بخونین،قشنگه...

کاش میشد زن هارا وقتی دارند با تلفن حرف میزنند،ببینی.باتو صحبت میکند،یک جای حرف هایت ناراحتشان میکند،از پشت گوشی صدای خنده شان را میشنوی،اما اخم گره خورده ب پیشانیشان را نمیبینی..از تو دوستت دارم میشنوند،لبخند ب صورتشان مینشیند،همزمان فکرشان میرود ب اینکه اگر دوستم دارد،پس چرا فلان روز فلان کار را کرد؟میشنوی من هم دوستت دارم،اما تردیدی را ک دویده توی صدایشان،نمیشنوی...یادت میرود قرار ملاقات بعدی را تعیین کنی یا دلیلی میاوری برای ب تاخیر انداختنش،میشنوی اشکال ندارد عزیزم،اما کسلی و کلافگی دست هایشان را نمیبینی...لاب لای حرف هایت اسم یک دوست هم جنسشان را می اوری،میشنوی خونسرد و بی تفاوت ب حرف هایت گوش میدهند،اما تب و تاب حسادت و شک و دلهره را ک یکباره لرزه ب وجودشان می اندازد،نمیبینی...میگویی شب ب خیر عزیزم،میشنوی شب توهم ب خیر عزیزم،خوب بخوابی،اما سوال"چرا انقدر عجله دارد برود"را ک هی نیش میزد توی سرشان را نمیشنوی...صدای زنگ تلفنت می آید،یکباره بالا رفتن ضربان قلبشان را نمیشنوی،میگویی خداحافظ عشقم،میشنوی خداحافظ عشقم...میخوابی و کلنجار با بالش و پتو،فکر و فکر و فکر و پهلو ب پهلو شدن های تا دم دمای صبح این زن را نمیبینی...