حکایت بسیار زیبا از مولانا داستان امتحان پادشاه به آن دو غلام که نو خریده بود

پادشاهی دو غلام می خرد یکی از آن دو زیبا رخسار و دلپذیر است و آن دیگری زشت روی و کثیف پادشاه غلامِ زیباروی را راهی گرمابه می کند و با رفیق او به گفتگو می نشیند برایِ امتحانِ شخصیت و وضعیت روحی او می گوید:این غلام که رخساره ای زیبا و اندامی موزون و کلامی شیوا و شیرین دارد از تو بَدی ها می گوید:تو را خیانتکار و نامرد وصف می کند بگو ببینم نظرِ تو چیست ؟غلامِ زشت رو می گوید:رفیقِ من مردی راستگو و درست کردار است و من تا به حال سخنِ یاوه ای از او نشنیده ام و آنگاه اوصافِ بسیاری از کمالاتِ رفیق خود را برمی شمرد شاه می گوید:اینقدر از او تعریف مکن و اینک شمّه ای هم از حالِ خود واگو غلام دوباره می گوید:بله با اینکه رفیقِ من بسیار مهربان و هشیار و جوانمرد و دادگر است ولی یک عیبِ بزرگ دارد و آن این است که او اصلا خودبین و متکبّر نیست بلکه همواره عیبِ خود را می جوید و در پی عیب جویی دیگری برنمی آید شاه که وضع را چنین می بیند می گوید:بس کن،اینقدر با زیرکی،به بهانۀ او خود را ستایش مکن.من رفیقت را نیز امتحان می کنم و رسوایی به بار می آورد و تو از تعاریفِ خود شرمگین خواهد شد.غلام همچنان بر حرف های خود پافشاری می کند و از رفیقِ خود به نیکی یاد می کند
غلامِ زیبارو از گرمابه باز می گردد و شاه،رفیقِ او را در پیِ کاری می فرستد تا شخصیتِ او را نیز امتحان کند شاه می گوید:تو بس زیبارویی و کلامی دلنشین داری و…ولی ای کاش آن معایبی که رفیق تو برای من باز گفت در تو نبود حالِ غلام دگرگون می شود و به شاه می گوید:شمّه ای از این حرف ها واگو . شاه می گوید:رفیق تو معتقد است که تو فردی دورو و ریاکاری غلام همینکه این کلام را می شنود.سخت خشمگین می شود و کف بر لب می آورد و تند بادِ ناسزا و دشنام را متوجه رفیقِ خود می کند شاه تاب نمی آورد و دست بر دهانِ غلام می گذارد و می گوید : دیگر بس است من با این امتحان،شخصیت و وضعیت روحی شما را شناختم.درست است که جسمِ او گندناک است ولی در عوض،روحِ تو پلید و متعفّن است.از اینرو او برای همیشه سرپرست و امیرِ تو خواهد بود.مقصود از حکایتِ مذکور این است که زیبایی،امری است درونی نه بیرونی.واین اصل از مبادی زیبایی شناسی مولانا درمثنوی معنوی است.بنابراین مولانا با این حکایت،صورت پرستان را نقد می کند.اوطبق اصلوبِ معهودِ خود در هر بخش از حکایت،نکاتی دقیق و عمیق بیان می دارد از آن جمله کشّاف بودن زبان،برتری بینش بر دانش،سبب سخی شدن برخی از آدمیان،بیان قاعدۀ لطف در ارسالِ رسولان،وحدتِ نوری انبیا و اولیاء،اولیای مستور،بقایِ تأثیراتِ اعمال در روح،علتِ غایی بودن انسان درخلقتِ جهان و دیگر افادات و انتقالات که در مطاوی ابیات بیاید.#شعر#اشعار_ناب
https://didarejan-com.cdn.ampproject.org/v/s/didarejan.com
دیدگاه ها (۱)

*عشق را بی معرفت معنا مکن* *زر نداری مشت خود را وا مکن* *گ...

روایت آن روز تلخ

روایت آن روز تلخ..!

#مرگ #مردن #باور #توسعه_فردیدنیا مثل تاب می ماندکه کودکی چند...

#حکایت_قدیمی حکایت پادشاه و غلامِ گریزان از مرگروزی غلامی ه...

چه کند علی با این همه تنهایی!

نیستی؛ این‌ها به ما می‌گویند یک‌لاقبا.این‌ها ما را دوست ندار...

سناریو از شخصیت های توکیو ریونجرز☆موقعیت:~» توی دفترت درباره...

صوفی بیا که آینه صافیست جام راتا بنگری صفای می لعل فام راراز...

سلام و احترام 🌸 ⚠️ اول، خودت!✍️🏻 قرآن در آیه ۱۰۵ سوره مائده ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط