بسم الله الرحمن الرحیم

1 - سوگند ‌به‌ [‌آن‌] ستاره‌ وقتی‌ ‌که‌ فرو افتد،

2 - ‌که‌ یار ‌شما‌ نه‌ گمراه‌ ‌شده‌ و نه‌ منحرف‌

3 - و ‌از‌ روی‌ هوس‌ سخن‌ نمی‌گوید

4 - نیست‌ ‌این‌ سخن‌ جز وحیی‌ ‌که‌ نازل‌ می‌شود

5 - ‌او‌ ‌را‌ [‌آن‌ فرشته‌ی‌] بس‌ نیرومند آموخت‌

6 - توانمندی‌ ‌که‌ [‌به‌ صورت‌ اصلی‌ ‌خود‌ ‌در‌ برابر پیامبر] ایستاد

7 - ‌در‌ حالی‌ ‌که‌ ‌او‌ (جبرئیل‌) ‌در‌ افق‌ برتر قرار داشت‌

8 - سپس‌ نزدیک‌ آمد و نزدیک‌تر شد

9 - ‌تا‌ ‌به‌ اندازه‌ی‌ دو کمان‌ ‌ یا ‌ نزدیک‌تر گردید

10 - ‌پس‌ [توسط جبرئیل‌] ‌به‌ بنده‌ی‌ ‌خود‌ آنچه‌ ‌را‌ باید وحی‌ کند، وحی‌ کرد

11 - قلب‌ [پاک‌ ‌محمّد‌] ‌آن‌ [صورت‌ اصلی‌ جبرئیل‌] ‌را‌ ‌که‌ دید دروغ‌ نگفت‌

12 - آیا ‌در‌ آنچه‌ می‌بیند ‌با‌ ‌او‌ مجادله‌ می‌کنید!

13 - و همانا ‌در‌ یک‌ نزول‌ دیگر ‌هم‌ ‌او‌ (جبرئیل‌) ‌را‌ دیده‌ ‌است‌

14 - ‌در‌ کنار سدرة المنتهی‌،

15 - ‌که‌ جنة الماوی‌ ‌در‌ ‌آن‌ جاست‌

16 - آن‌گاه‌ ‌که‌ ‌آن‌ درخت‌ سدره‌ ‌را‌ می‌پوشاند آنچه‌ [‌از‌ امور خیره‌ کننده‌] می‌پوشاند،

17 - چشم‌ [پیامبر] خطا نرفت‌ و ‌از‌ حد نگذشت‌ [آنچه‌ دید واقعیت‌ ‌بود‌]

18 - ‌به‌ راستی‌ ‌که‌ برخی‌ ‌از‌ آیات‌ بزرگ‌تر پروردگارش‌ ‌را‌ بدید

19 - آیا [بت‌های‌] لات‌ و عزّی‌، ‌را‌ دیده‌اید،

20 - و منات‌، ‌آن‌ سومین‌ [بت‌] دیگر ‌را‌ [‌که‌ دختران‌ ‌خدا‌ می‌خوانید]!

21 - آیا [‌به‌ خیالتان‌] ‌برای‌ ‌شما‌ پسر ‌است‌ و ‌برای‌ ‌او‌ دختر [و ‌شما‌ دختران‌ ‌را‌ حقیر می‌پندارید]!

22 - ‌در‌ ‌این‌ صورت‌ ‌این‌ تقسیمی‌ ظالمانه‌ ‌است‌

23 - اینها نیستند مگر نام‌هایی‌ ‌که‌ ‌شما‌ و پدرانتان‌ ‌آنها‌ ‌را‌ نامیده‌اید و ‌خدا‌ هیچ‌ حجتی‌ ‌بر‌ [خدایی‌] ‌آنها‌ نفرستاده‌ ‌است‌ آنان‌ جز ‌از‌ گمان‌ و هوای‌ نفس‌ خویش‌ پیروی‌ نمی‌کنند، ‌در‌ حالی‌ ‌که‌ ‌از‌ سوی‌ پروردگارشان‌ هدایت‌ برایشان‌ آمده‌ ‌است‌

24 - آیا انسان‌ بدانچه‌ تمنا کند می‌رسد!

25 - ‌پس‌ آخرت‌ و دنیا ‌از‌ ‌آن‌ خداست‌

26 - و چه‌ بسیار فرشته‌ ‌که‌ ‌در‌ آسمان‌هاست‌ ‌که‌ شفاعتشان‌ سودی‌ نمی‌بخشد مگر ‌پس‌ ‌از‌ ‌آن‌ ‌که‌ ‌خدا‌ ‌برای‌ ‌هر‌ ‌که‌ بخواهد و بپسندد، اذن‌ دهد