بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
درستی شهادت : بنابراین، کسی که با عقل شناخت، شهادت و گواهی می دهد و دلیل عقلی نیز میآورد، مخاطب عاقل نیز آن دلایل را به عقل خود ارجاع داده و میپذیر؛ حال خواه ملاصدرا رحمة الله علیه باشد، یا آن پیرزن ریسنده عوام رحمة الله علیها، پس شهادت هر دو درست و صادق است.
مؤمن، با دلایل عقلی، خدا و پیامبر صلوات الله علیه و آله توحید و نبوت را شناخته است و بالتبع به نور وحی نیز روشن شده است و در نتیجه گواهی میدهد: معادی هست، در حالی که قیامت هنوز برپا نشده که به حواس درک گردد.
پس وقتی میگوید: أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسوُلُ الله - صلوات الله علیه و آله، و یا میگوید: أَشْهَدُ أَنَّ عَلِيّاً أمِيرَ المُؤمِنينَ وَلِيُّ الله، به شناختهای عقلی، علمی و قلبی خودش شهادت میدهد و نه به دیدن چشمش؛ و شهادتش درست و صادق میباشد.
شهادت یعنی اقرار: این شهادت ها، یعنی من اقرار می کنم که این حقایق مشهود را درک نمودم و پذیرفتم.
آیا اگر از شما بپرسند:
آیا موافق این جریان، این طرح، این برنامه هستید؟
و شهادت دهید که بله،یا خیر موافقم یا مخالفم،شهادت به دروغ دادهاید، یا اقرار به مواضع و نظر خودنمودهاید و این شهادت شما درست و صادق است. به قول معروف: اقرار عقلا در مورد خودشان، جایز است.
آیا اگرطرح، ایده یابرنامهای به شما ایفادگرددو پس ازمطالعه اقرار نمایید شهادت دهید که موافقم یا مخالفم،چون چیزی دیده نشده، شهادت دورغ است؟!
دیدارها :بنابراین، دیدن نیز الزاماً با چشم نمیباشد، بلکه فقط محسوسات مادی با چشم دیده میشوند، و یک کور، آنها را نیز میبیند، در حالی که وجود خارجی دارند. اما بینایی منحصر به چشم سر نیست، عقل نیز با چشم خود میبیند، قلب هم میبیند؛ چنان که وقتی کسی به شما اظهار محبت کند، صداقتش را با عقل و قلب درک میکنید و در عالم ظاهر، یک شیءِ خارجی به نام محبت و عشق، که بتوان آن را دید یا لمس کرد، نمیبینید. پس اگر شهادت دادید که او مرا دوست دارد، دورغ نگفتهاید.(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت سوم :
درستی شهادت : بنابراین، کسی که با عقل شناخت، شهادت و گواهی می دهد و دلیل عقلی نیز میآورد، مخاطب عاقل نیز آن دلایل را به عقل خود ارجاع داده و میپذیر؛ حال خواه ملاصدرا رحمة الله علیه باشد، یا آن پیرزن ریسنده عوام رحمة الله علیها، پس شهادت هر دو درست و صادق است.
مؤمن، با دلایل عقلی، خدا و پیامبر صلوات الله علیه و آله توحید و نبوت را شناخته است و بالتبع به نور وحی نیز روشن شده است و در نتیجه گواهی میدهد: معادی هست، در حالی که قیامت هنوز برپا نشده که به حواس درک گردد.
پس وقتی میگوید: أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسوُلُ الله - صلوات الله علیه و آله، و یا میگوید: أَشْهَدُ أَنَّ عَلِيّاً أمِيرَ المُؤمِنينَ وَلِيُّ الله، به شناختهای عقلی، علمی و قلبی خودش شهادت میدهد و نه به دیدن چشمش؛ و شهادتش درست و صادق میباشد.
شهادت یعنی اقرار: این شهادت ها، یعنی من اقرار می کنم که این حقایق مشهود را درک نمودم و پذیرفتم.
آیا اگر از شما بپرسند:
آیا موافق این جریان، این طرح، این برنامه هستید؟
و شهادت دهید که بله،یا خیر موافقم یا مخالفم،شهادت به دروغ دادهاید، یا اقرار به مواضع و نظر خودنمودهاید و این شهادت شما درست و صادق است. به قول معروف: اقرار عقلا در مورد خودشان، جایز است.
آیا اگرطرح، ایده یابرنامهای به شما ایفادگرددو پس ازمطالعه اقرار نمایید شهادت دهید که موافقم یا مخالفم،چون چیزی دیده نشده، شهادت دورغ است؟!
دیدارها :بنابراین، دیدن نیز الزاماً با چشم نمیباشد، بلکه فقط محسوسات مادی با چشم دیده میشوند، و یک کور، آنها را نیز میبیند، در حالی که وجود خارجی دارند. اما بینایی منحصر به چشم سر نیست، عقل نیز با چشم خود میبیند، قلب هم میبیند؛ چنان که وقتی کسی به شما اظهار محبت کند، صداقتش را با عقل و قلب درک میکنید و در عالم ظاهر، یک شیءِ خارجی به نام محبت و عشق، که بتوان آن را دید یا لمس کرد، نمیبینید. پس اگر شهادت دادید که او مرا دوست دارد، دورغ نگفتهاید.(ادامه دارد...)
- ۱۱۴
- ۲۵ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط