ای پیکِ پِی خُجسته که داری نشانِ دوست،

ای پیکِ پِی خُجسته که داری نشانِ دوست،


با ما مگو بجز سخنِ دل نشانِ دوست،



حال از دهانِ دوست شنیدن چه خوش بُود،


یا از دهان آن که شنید از دهان دوست!!