چو دل بردی ز مهرم سیر گشتی

چو دل بردی ز مهرم سیر گشتی
جفا کردی، که بر من چیر گشتی
وفا آموختی پیوسته ما را
حرامست، ار تو خود دانی وفا را
چرا بگذاشتی زینگونه ما را؟
کجا رفت آن فغان و سوز؟