.

.
و تنها ظهور شما در دل‌های پائیزی‌ست
که بهاری‌مان می‌کند و
این پیله پروانه می‌شود
تشنه، سراب نمی‌بیند و سیراب می‌شود!
زمین ستاره‌ستاره نور می‌پاشد
و آسمان پر می‌شود از تلاوت پروانه‌ها
عشق رنگ می‌گیرد و
جلوه می‌کند مهربانی!
.