اولین روزی که عزیزِ دلت شدم را....

اولین روزی که عزیزِ دلت شدم را....
لابه لای عمیق ترین صفحه ی قلبم
خُشکاندم...
یادِ آن روز ها به خیر...
هر روز با خدا مرور میکردم تو را...
و هر روز تکرار این سوال که تو پاداش کدام کار خوب منی.....؟؟؟!
این روز ها....
هر روز....با خودم مرور میکنم... تمام زندگی ام را...
و حالا شک ندارم که تو تاوان یک گناه نابخشودنی هستی...!!!
خودم هم نمی دانم که گناهم چیست...فقط فهمیده ام که نابخشودنیست...انگار...
چرا نمی بخشد مرا...خدا...؟!!
چرا تمام نمی شود حسِ خواستنِ تو؟!!
کاش بگذرد خدا از من...
دلم برایِ یک حال خوب تنگ است...
می شود یک روز صبح،تو را فراموش کرده باشم...؟!!
خدا تو را از من بگیرد،،،،کاش یادِ تو را هم بگیرد...