NH

NH
عشق تو از ملک جهان خوش تر است
رنج تو از راحت جان خوش تر است
خوش ترم آن نیست که دل برده‌ای
دل در جان می‌زند آن خوش تر است
من به کرانی شدم از دست هجر
پای ملامت به میان خوش تر است
دل به بدی تن زده تا به شود
خوردن زهری به گمان خوش تر است
وصل تو روزی نشد و روز شد
سود نه و مایه زیان خوش تر است
عمر شد و عشوه به دستم بماند
دخل نه و خرج روان خوش تر است
از پی دل جان به تو انداختیم
بر اثر تیر کمان خوش تر است
کیسهٔ عمرم ز غمت شد تهی
بی‌رمه مرسوم شبان خوش تر است