مرورگر شما از پخش ویدیو پشتیبانی نمی‌کند.

می رسد روزی که بی هم می‌شویم...

می رسد روزی که بی هم می‌شویم...
کاش نام من تَسَلا بود، تسلای خاطر تمام آدمهای غمگین و از نفس افتاده..
کاش نام من پناه بود، پناه تمام آدم های بی پناه..
کاش نام من آغوش بود، آغوشی برای همه ی آنان که هیچ کسی را برای همدردی ندارند..
کاش نام من مرهم بود، برای تمام زخم های تا مغز استخوان رسیده ی درمان نشده..
کاش نام من شادی بود، دلخوشی بود، لبخند بود..
کاش قدرت داشتم حال تمام آدم ها و حال تمام شهر و تمام خیابان ها و خانه ها را خوب کنم..
دلم پنجره های روشن ِ خوشبخت می خواهد، تا هر روز زل بزنم به دل کوچه و خیابان و با ذوق به آنها نگاه کنم؛
از آن پنجره ها که آرامش و خوشبختی ِ آدمها را قاب گرفته اند..

کاااااش....
.
#خدا
#خدایاشکرت
#زندگی
#آرامش #دلتنگی #آرامش
دیدگاه ها (۰)

🩵بعضی صبح‌هابرای عجله کردن نیستندبرای نفس کشیدن‌ هستندبرای د...

در شیبِ خاموشِ غروبِ ،اندوه آرام‌آرام از شانه‌های شهر بالا م...

َاین متن زیبارو تقدیم کن به بهترین های زندگیت ...من برای تما...

من برای تمام آدم‌ها حالِ خوب آرزو می‌کنمو برای تمام دل‌ها آر...

"کاش می شد،تمامِ آدم های غمگین و تنهایِ جهان را در آغوش کشید...

کاش خدا به هیچ‌کس غمِ از دست دادنِ عزیزش رو نده که بعدش بخوا...

بوی بارون

های، این هان جیسونگه، پسر تولدی امروز.خیلی خوشحالم که تونستم...

محبوب من خیالتان در میان روزهایم ریشه دوانده و هر روز بزرگتر...

راستش تا قبل از اینکه مادر بشم، نمی‌فهمیدم «مادر» بودن یعنی ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط