آدمکی از پنجره بیرون را تماشا می کرد بی آنکه متوجه چیزی ب

آدمکی از پنجره بیرون را تماشا می کرد بی آنکه متوجه چیزی باشد غرق در جایی دیگر بود، جایی دور از هیاهوی شهر زیر آسمانی با ابرهای زیبا بوی گل های یاس را استشمام می کرد نشسته در دشت گل های یاس میان نسیم خنک نظاره گر آرامشی یگانه بود اما صدای قژ قژ گاری کهنه ای که به سمت سطل زباله ها کشیده می شد او را دوباره به دنیایی پر از احساسات دلخراش عشق و نفرت و انزجار می کشید. #بیتا_عظیم_زاده