به امام صادق علیه‏ السلام گفتند: کار خود را به چه اساسی ا

به امام صادق علیه‏ السلام گفتند: کار خود را به چه اساسی استوار ساخته ‏اید؟ فرمودند:
عَلی أَرْبَعَةَ أَشْیاءَ: عَلِمْتُ أَنَّ عَمَلی لایَعْـمَلُهُ غَیری فَاجْتَهَدْتُ وَ عَلِمْتُ أَنَّ اللّه‏َ عَزَّوَجَلَّ مُطَّلِعٌ عَلیَّ فَاسْتَحْیَیْتُ وَ عَلِمْتُ أَنَّ رِزقی لایَاکُلُهُ غَیری فَا طْمَانَنْتُ وَ عَلِمْتُ أَنَّ اخِرَ أَمْری الْمَوتُ فَاسْتَعْدَدتُ.

بر چهار بنیان:
[اول] دانستم که عمل مرا کسی دیگر انجام نمی‏دهد پس تلاش نمودم .

[دوم] دانستم که خدای بر من آگاه است پس حیا کردم.

[سوم] دانستم که روزی مرا دیگری نمی‏خورد پس آرام گرفتم .

[چهارم] دانستم که پایان کار من مرگ است پس برای آن آماده شدم .

بحار الانوار، 78: 228 ح 100