چه خوش است من بمیرم به ره ولای مهدی / سروجان بها ندارد که

چه خوش است من بمیرم به ره ولای مهدی / سروجان بها ندارد که کنم فدای مهدی
همه نقد ِ هستی خود ، بدهم به صاحب جان / که یکی دقیقه بینم رخ دلگشای مهدی . . .