•

•
یه روز صبح با چشم خوابالود در رو باز می‌کنی و یهو می‌بینی بهاره. همین‌جوری ناغافل هوا خوب می‌شه، درختا شکوفه می‌زنن، پرنده‌ها با صدای بلند آواز می‌خونن و حال دلت خوب میشه؛ همه‌ی غم‌ها، غصه‌ها و نداشته‌هات یادت میره، دوست داری توی خیابون از بغل هر کی رد میشی، بهش لبخند بزنی. نفس عمیق بکشی و به اتفاقای خوب فکر کنی.
بهار برای من این حس و حال رو داره. همین‌قدر ایده‌آل و رمانتیک، هرچند که مدتش کم باشه، اما کار ِ خودش رو می‌کنه. بهار برای من از همین روزهای هولکیِ اسفند شروع میشه.