سلام علیکم بماصبرتم

سلام علیکم بماصبرتم
دوستانِ سحرخیزم صبح تان بخیر
روزتان مملو از خیر و نیکی
و امّا بعد ...


اندکی با تأمل

عادت خلق آن است که چون امانتی عزیز به نزد کسی نهند مُهری بر او نهند و آن روز که باز خواهند مُهر را مطالعت کنند. اگر مُهر بر جای بوَد او را ثناها گویند. ای عزیز، امانتی به نزد تو نهادند از عهد ربوبیت (الست بربکم ) و مُهر ( بَلی ) بر او نهادند. چون عمر به آخر رسد و ترا به منزل خاک بَرند، آن فرشته درآید و گوید : (من ربُّک؟). آن مطالعت است که می‌کنند که تا مُهر روز اول بر جای هست یا نه.
دوستان صبحگاهیم! از فرق تا قَدم تو مُهر بر نهاده‌اند، و مُهر از مِهر بُود. مُهر بر آنجا نهند که مِهر در آنجا دارند.
ای رضوان! بهشت ترا
ای مالک ! دوزخ ترا
ای کروبیان ! عرش شما را
و ‌ای دل سوخته ! که بر تو مُهر مِهر است ،
تو مرا و من تو را.
درود بر شما دوستان دل سوخته‌ام.



ارواح مقدس شهدا و ارواح امواتمان را به سه صلوات حیدری میهمان کنیم .