بسم الله الرحمن الرحم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت سوم :
طول عمر :طول عمر، معلول ایمان و کفر نمی‌ باشد؛ اگر چه زمان مرگ به واسطه عبادات و یا گناهان، عقب یا جلو می‌ افتد! امروزه علم تجربی می‌گوید: هر یک ترمزی که ناگهانی در رانندگی انجام می‌شود، نزدیک به دو دقیقه از عمر می‌کاهد، و یا هم چنین مصرف دخانیات و یا مشروبات الکلی و ... .
آن چه که امروزه در این رابطه، به واسطه علوم تجربی کشف شده و بیان می‌شود، در آموزه‌ای اسلامی، به صورت جامع‌تر بیان گردیده است، چنان که امام صادق علیه السلام فرمودند: مَنْ یَمُوتُ بالذُنوب أَکْثَرُ مِمَّنْ یَمُوتُ بالآجال وَ مَنْ یَعیشُ بالإحْسان أَکْثَرُ ممَّن یَعیشُ بالأَعمار - آنها که بر اثر گناه می‌میرند از آنها که با مرگ طبیعی از دنیا می‌روند بیشترند!، و آنها که بر اثر نیکوکاری عمر می‌کنند از آنها که با عمر طبیعی زندگی می‌نمایند زیادترند.(بحار 70/354)
لابد می‌پرسید: چگونه ممکن است که هم طول عمر و مرگ مقدر باشد و هم به دلایلی عقب و جلو بیفتند؟!
بی‌تردید خداوند متعال برای هر کسی حداکثر طول عمری را مقدر نموده است که اجلش حتی یک ثانیه نیز به تأخیر نمی‌افتد. حال فرض کنید که برای حد اکثر عمر کسی، 200 سال مقدر شده باشد که زیاد هم نیست، اما گناهان فردی و اجتماعی، کمبودها و نارسایی‌ های محیطی و ...، عمر او را به 50 سال کاهش می‌دهد و عباداتش، صله ارحام و صدقاتش، دعاهایش و ...، سی سال از این کاهش را جبران نموده و عمرش به 80 سال می‌رسد. اما اگر هیچ مشکلی پیش نیاید نیز بیش از همان 200 سال عمر نخواهد نمود.
بی‌تردید آنگاه که به واسطه‌ بمباران، کودکانی در فلسطین، لبنان، کشمیر، یمن و ... قتل عام می‌شوند، عمر آنها همان سه، پنج یا هفت سال نبوده است؛ یا وقتی جوان 25 ساله‌ای در جهاد فی سبیل الله، در جبهه‌ها نبرد، دفاع از حرم‌ها و یا مرز و بوم خودش و یا برای نجات سایر مسلمانان عالم به شهادت می‌رسد، حداکثر عمرش همان 25 سال نبوده است؛ بلکه به واسطه‌ ظلم ظالمان، مقدرات - اندازه‌هایی رقم خورده که مرگ او را زودتر رسانده است!
ایمان و اصلاح: سن تکلیف، فقط بلوغ جنسی نیست، بلکه در اصل روح انسان و عقل و قلب او به حدی از بلوغ - کمال رسیده می‌رسد که قابلیت می‌یابد مخاطب هدایت و کلام الهی، اوامر و نواهی الهی قرار گیرد. بنابراین، شرط این نیست که چقدر عمر می‌کند، بلکه شرط این است که از همان ابتدا در شناخت، باور، ایمان و عمل صالح بکوشد و اگر تأخیری در فهم، درک، معرفت، باور و عمل او رخ داد، به عمد خود را به غفلت نزند(ادامه دارد...)