از یِـه جـایی به بعـد آدَم آرام میـگـیرد....

از یِـه جـایی به بعـد آدَم آرام میـگـیرد....
بزرگ میشـود
بالـغ میشـود
پای تمـام اشتبـاهاتش می ایستد
سنگـینی تصمیمی را کِـه گـرفته گردن دیگری نمی اندازد
دنبال مقـصر نمیگردد
قبـول میکند گذشته اش را....
انکارش نمیکند
نادیده اش نمیگیرد
حذفش نمیکند
اجازه میدهد
هر چه هست هرچه بوده.....
در همان گذشته بماند حالا باید اینده را بسازد....
از نو......از نوعـــ