محمدحسین بهجت تبریزی سروده مشهوری با ردیف و قافیه «آید خو

محمدحسین بهجت تبریزی سروده مشهوری با ردیف و قافیه «آید خوش آید» و با همین نام سروده است. این نام به شکل عام در میان صحبت‌های اطرافیان ما هم شنیده می‌شود و از آن تعبیر نیک می شود.

وی این شعر را طبق آنچه ثبت کرده در سال 1309 سروده است. در ذیل تصویر دست خط منتشر می‌شود. او به دلیل اینکه حسابدار بانک کشاورزی بود خط زیبایی داشت.

هر چه در پیشم از آن زلف پریش آید خوش آید
من دلی درویش دارم هر چه پیش آید خوش آید
هندوی خال تو دیدم در طواف کعبه ی رخ
محترم دارش که گر کافر به کیش آید خوش آید
کفر زلف دلکشت تارهزن کیش است و آئین
گر مسلمان کافر و صوفی کشیش آید خوش آید
نرگس بد مست بیگانه پرستش از عیادت
گر شبی هم بر سر بیمار خویش آید خوش آید
سالها ز ان لعل نوشین کامران بودیم و اکنون
باری از آن تیر مژگان گر که نیش آید خوش آید
زخم پیکان تو دارد مرهم ریش دل من
تیر مژ گانت گَرَم بر قلب ریش آید خوش آید
چشمم از ابر بهاری کم نیارد ، گو ببارد
آری این باران رحمت ، هر چه پیش آید خوش آید
در پریشان روزگاریهای هجران ‌شهریار
یار اگر پیشم بدان زلف پریش آید خوش آید

27 شهریورماه به مناسبت درگذشت سیدمحمدحسین شهریار به عنوان «روز بزرگداشت شهریار» و «روز شعر و ادب فارسی» نامگذاری شده است.