کل منظومه ی شمسی رو یه جا می شمارم،

کل منظومه ی شمسی رو یه جا می شمارم،

آخرین ستاره رو شمردم و بیدارم...!

از مرور شب و روزام دیگه تکرار شدم،

اونقدر قصه نگین...

بسمه! بیدار شدم...!

هر کی بی خوابی کشیده تا حالا، فهمیده

رو سر حرفای تکراری فقط تشدیده...!

تا حالا برای خواب به قرص وابسته شدی؟

مثه من از هر چی پسوند "زپام" خسته شدی؟

تا حالا برای خواب از خدا خواهش کردی؟

خودتو با دستای خودت نوازش کردی؟

کیو دیدی واسه ی خواب خودش قصه بگه؟

واسه پلکِ تر و بی تابِ خودش قصه بگه؟

پره از فکر و خیالات شلوغم این سر...

آهای افکار عزیزم! یه کمی آروم تر...!

اما اون گوشه ی فکرم یه نفر هست هنوز...

تهِ این کوچه ی بن بست، یه نفر هست هنوز!

ببین...!

ببین از فاصله ی دور تو رو می شناسم...

تو رو، از عمق وجودم، با همه احساسم!

کی بجز تو می تونه فکرمو مجبور کنه؟

این همه فکر پریشونو ازم دور کنه؟

تو می دونی که چرا از سرِ شب بی تابم...!

مهربونم!

مهربونم! تو یه لالایی بگو...

می خوابم...!!!