بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
البته کسانی که نگاه کاسب‌کارانه به دین دارند، دین خود را حتی اگر دین خدا باشد به قیمت ارزانی می‌فروشند:
اشْتَرَوْا بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِهِ إِنَّهُمْ سَاءَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ - آيات خدا را به بهاى ناچيزى فروختند و مردم را از راه او باز داشتند به راستى آنان چه بد اعمالى انجام مى‏‌ دادند.(سوره توبه آیه 9)
بنابراین، اگر کسی امروز بگوید: توحید ومعاد حق است -نبوت و خاتمیت حق است - قرآن کریم حق است -اسلام حق است - معاد حق است...، و فردا بگوید: نه درآمدش خوب نبود، پس تغییرش می‌ دهم؛معلوم می‌شود که از همان ابتدا دینش کاسب‌ کارانه بوده و اسلام نبوده است که حالا بخواهد عوضش کند. و اگر واقعاً این حقایق را شناخته، می‌داند که قابل عوض کردن نمی‌باشند.
اکنون این حکایت برخی از مسلمانان است. یک اسمی را به نام اسلام و مسلمانی برخود می‌گذارند و به خاطر حمل این اسم، کلی هم بر خدا و رسول و زمین و آسمان منّت می‌گذارند و هر موقع هم خوش‌شان نیامد، دیگران را تهدید می‌کنند که دینم را عوض می‌ کنم‌ها!
برخی چنان می‌گویند: دینم را عوض کردم یا می‌کنم که گویی العیاذبالله خدا شده‌اند و اگر آنان دینشان را عوض کنند، حقیقت دین خدا نیز عوض میشود! و اساساً خداوند سبحان با تأیید، قبول و ایمان آنان به وجود می‌ آید و با نفی، انکار و تکذیب آنان، به عدم می‌رود - اگر آنها تأیید کردند، قرآن مجید حق است و اگر تأیید نکردند، یا نظرشان را تغییر دادند، دیگر حق نمی‌باشد - اگر آنها باور کردند، قیامت برپا می‌شود و اگر رد کردند، دیگر قیامتی در کار نخواهد بود و ...! این رویکردها، فقط ریشه در جهل و تکبر دارد!
دین و ایمان منّت ندارد : برخی، اگر چه شناخت و دین و ایمان درستی ندارند، اما همین مقدار را نیز بر خداوند متعال منّت می‌گذارند، گویی که ایمان و دینداری آنها، امتیازی برای خدا و دین خدا محسوب می‌شود! در حالی که خداوند متعال بر ما منّت دارد که هدایت نموده است؛ لذا فرمود: يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا قُلْ لَا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلَامَكُمْ بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَدَاكُمْ لِلْإِيمَانِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ - آنها بر تو منت می‏ گذارند كه اسلام آورده‌اند! بگو اسلام خود را بر من منت مگذاريد، بلكه خداوند بر شما منّت دارد كه شما را به سوی ايمان هدايت كرده، اگر در ادعای ايمان خود راستگو هستيد.(سوره حجرات آیه 17)
خداوند سبحان، پس از موهبت عقل به عنوان حجّت درونی، کتاب خلقت را به روی انسان گشود و با فرستادن پیامبران و وحی، انسان را به نور علم بینا نمود، تا راه یابد و رشد نماید، و فرمود: لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ - در پذیرش اصول دین، هیچ اجبار بدآمدنی وجود ندارد، چرا که راه رشد از گمراهی روشن شده است.(سوره بقره بخشی از آیه 256)
و فرمود: إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا - ما او را به راه صراط مستقیم هدایت نمودیم، خواه شاکر باشد بپذیرد، یا کفران ورزد.(سوره انسان آیه 3)(پایان)