تقصیر خودم نیست اگر داغ و کبودم

تقصیر خودم نیست اگر داغ و کبودم
حرف تو که آید به میان ، سخت حسودم

تقصیر تو هم هست که با طرز نگاهت،
آرام خزیدی به تن و تارم و پودم

می خواستم از جاذبه ات فاصله گیرم،
اما نشد و عشق تو سر زد به وجودم

ای کاش فقط سر زده بود آمد و ماند و
در گیر خودش کرد من و بود و نبودم

تکثیر شدی در همه ی ثانیه هایم
در خوابم و در اشکم و در ذکرو سجودم

آنقدر که جز چهره ی تو هیچ ندیدم
آنقدر که جز وصف تو چیزی نسرودم

با حضرت حافظ کمی از عشق تو گفتم
فرمود مراعات کنم حد و حدودم