ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻢ

ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻢ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻧﻢ ...
ﻋـﺎﺩﺕ ﮐـﺮﺩﻩ ﺍﻡ ﻫـﺮ ﻭﻗـﺖ ﺩﯾﮕـﺮ ﮐـﺎﺭﯼ ﻧﺪﺍﺷـﺘﻢ ﯾﺎﺩ ﺷـﻤﺎ ﺑﯿـﺎﻓﺘﻢ ...
ﺍﻻﻥ ﮐﺠـﺎﯾﯽ ﮔـﻞ ﻧﺮﮔـﺲ ....
ﺷـﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﺳـﺠﺪﻩ ﺍﯼ ....
ﺷـﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﺣـﺎﻝ ﮔﺮﯾﻪ ....
ﺷـﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﺍﻟﺤـﺮﻣﯿﻦ ﻗـﺪﻡ ﻣﯿﺰﻧﯽ ....
ﺷـﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﮐـﻮﯾﺮﯼ ،ﺑﯿـﺎﺑﺎﻧﯽ ....
ﺟـﺎﯾﯽ ﻫﻖ ﻫﻖ ﮔـﺮﯾﻪ ﻫﺎﯾﺘـﺎﻥ ﺑﻠـﻨﺪ ﺷﺪﻩ ...
ﻗـﺮﺑﺎﻧﺖ ﺷﻮﻡ ... ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﯼ ﺍﻋﻤـﺎﻝ ﻣﺮﺍ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﮕـﺬﺍﺭ ... ﺑﻪ ﭼﻪ ﺍﻣـﯿﺪﯼ
ﻫﺮ ﺩﻭﺷـﻨﺒﻪ ﻭ ﭘﻨﺠﺸـﻨﺒﻪ ﻣﺮﻭﺭﺵ ﻣﯿﮑـﻨﯽ
ﻣﻦ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﯿﺪﻡ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺁﺩﻡ ﺷﻮﻡ ...
ﻭ ﭼـﯿﺰﯼ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﻏﯿﺮ ﺍﯾﻨﮑـﻪ ﻣﺜﻞ ﮔﺬﺷـﺘﻪ ﺑﮕـﻮﯾﻢ ،ﺁﻗﺎﺟﺎﻥ
ﺷـﺮﻣﻨﺪﻩ ﺍﻡ ...
ﭼﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻋﺠﯿﺒـــــــــــــﯽ ....
ﻧﻪ ﮐﻮﺷﺸﯽ ﻧﻪ ﺩﻋﺎﯾـــــــــــــــﯽ ....
ﻧﻪ ﺟﻨﺒﺸﯽ ﻧﻪ ﺑﮑﺎﯾــــــــــــــﯽ ....
ﻧﻪ ﭘﺮﺳﺸﯽ ﮐﻪ ﮐﺠﺎﯾـــــــــــــﯽ ....
ﻓﻘﻂ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻭ ﮔﻮﯾﯿـــــــــــــﻢ ....
ﺧﺪﺍﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺎﯾـــــــــــــــــــﯽ ...